เล่มที่ 49
ส่วนที่ 240
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 240 อ้างอิง: Book 49, Section 240 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าแต่ทานผู้เจริญ พระราชาพระองค์ใด เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจูฬนี ทรงเป็นใหญ่ อยู่ในแคว้นปัญจาละ ดิฉันเศร้าโศกถึงพระ- ราชาพระองค์นั้น ผู้เป็นพระราชสวามี ทรงประ- ทานสิ่งของที่น่าปรารถนาทุกอย่าง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า จูฬนีปุตฺโต ได้แก่พระโอรส ของพระราชา ผู้ทรงพระนามอย่างนั้น. บทว่า สพฺพกามทํ ได้แก่ ทรงประทานสิ่งทั้งปวงที่น่าต้องการน่าปรารถนาแก่ดิฉัน, หรือ ผู้ให้สิ่งที่สรรพสัตว์ต้องการ. เมื่อพระนางอุพพรี กล่าวอย่างนี้แล้ว ดาบสจึงกล่าว คาถา ๒ คาถาอีกกว่า :- พระราชาทุกพระองค์ ทรงพระนามว่า พรหมทัตเหมือนกันทั้งหมด ล้วนเป็นพระราช- โอรสของพระเจ้าจูฬนี เป็นใหญ่อยู่ในแคว้น ปัญจาละ พระนางเป็นพระมเหสี ของพระ- ราชาเหล่านั้นทั้งหมด โดยลำดับกันมา เพราะ เหตุไร พระนางจึงเว้นพระราชา พระองค์ก่อน ๆ เสีย มาทรงกรรแสงถึงพระราชาพระองค์หลัง เล่า. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺเพวาเหสุํ ความว่า พระราชา เหล่านั้นทั้งหมดนับได้ ๘๖,๐๐๐ พระองค์ เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าจูฬนี พระนามว่า พรหมทัต ได้เป็นใหญ่ในแคว้นปัญจาละ. ความพิเศษมีความเป็นพระราชา เป็นต้นเหล่านี้ ไม่ได้มีแต่พระ- ราชาแม้พระองค์เดียว ในพระราชาเหล่านั้น. บทว่า มเหสิตฺตมการยิ ความว่า ก็ท่านได้กระทำ ให้เป็น พระอัครมเหสี ของพระราชาทั้งหมดนั้น โดยลำดับ อธิบายว่า ถึงโดยลำดับ ด้วยบทว่า กสฺมา พระดาบสถามว่า ท่านเว้น พระราชาพระองค์ก่อน ๆ ในบรรดาพระราชาเหล่านี้ ผู้ไม่พิเศษ โดยคุณและโดยเป็นพระสวามี มาทรงกรรแสงถึงพระราชาพระองค์ หลัง พระองค์เดียวเท่านั่น เป็นเพราะเหตุไร คือ ด้วยเหตุไร ?
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ