เล่มที่ 49
ส่วนที่ 210
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 210 อ้างอิง: Book 49, Section 210 ประเภท: section
เนื้อหา
แม่น้ำคงคานี้มีน้ำเย็นใสสะอาด ไหลมา จากภูเขาหิมพานต์ ท่านจงตักเอาน้ำจากแม่น้ำ คงคานั้นดื่มเถิด จะมาขอน้ำดื่มกะเราทำไม. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ถ้าดิฉันตักน้ำในแม่น้ำ คงคานี้เองไซร้ น้ำนั้นย่อมกลับกลายเป็นโลหิต ปรากฏแก่ดิฉัน เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงขอน้ำดื่ม กะท่าน. ท่านได้กระทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา หรือใจ น้ำในแม่น้ำคงคาจึงกลายเป็น โลหิตปรากฏแก่ท่าน. ดิฉันมีบุตรคนหนึ่งชื่ออุตตระ เป็นอุบาสก มีศรัทธา เขาได้ถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และคิลานปัจจัย แก่พระสมณะทั้งหลาย ด้วย ความไม่พอใจของดิฉัน ดิฉันถูกความตระหนี่ ครอบงำแล้ว ด่าเขาว่า เจ้าอุตตระ เจ้าถวาย จีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และคิลานปัจจัย แก่สมณะทั้งหลาย ด้วยความไม่พอใจของเรานั้น จงกลายเป็นเลือดปรากฏแก่เจ้าในปรโลก เพราะ วิบากแห่งกรรมนั้น น้ำในแม่น้ำคงคาจึงกลาย เป็นโลหิตปรากฏแก่ดิฉัน. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า หิมวนฺตโต ได้แก่ จากขุนเขา ชื่อว่า หิมวันต์ เพราะมีหิมะมาก. บทว่า สนฺทติ แปลว่า ไหลไป. บทว่า เอตฺโต ได้แก่จากแม่น้ำคงคาใหญ่นี้. ด้วยบทว่า กึ ท่าน แสดงว่า ท่านขอน้ำดื่มกะเราทำไม ท่านจงลงสู่แม่น้ำคงคา ดื่มเอา ตามชอบใจเถิด. บทว่า โลหิตํ เม ปริวตฺตติ ความว่า น้ำเมื่อไหลไป ย่อมกลาย คือ แปรเป็นโลหิต เพราะผลแห่งกรรมชั่วของดิฉัน น้ำ พอนางเปรต นั้นตักขึ้น ก็กลายเป็นโลหิตไป.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ