เล่มที่ 49
ส่วนที่ 205
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 205 อ้างอิง: Book 49, Section 205 ประเภท: section
เนื้อหา
พระสังคีติกาจารย์ได้ตั้งคาถานี้ไว้ว่า :- บุคคลถึงเลือกให้ทานในเขตที่ให้แล้ว มีผลมาก ทายกทั้งหลายครั้นเลือกให้ทานแล้ว ย่อมไปสวรรค์ การเลือกให้ทานพระสุคตทรง สรรเสริญ พระทักขิไณยบุคคลเหล่าใด มีอยู่ใน ชีวโลกนี้ ทานที่ทายกให้แล้วในพระทักขิไณย- บุคคลเหล่านั้น ย่อมมีผลมาก เหมือนพืชที่หว่าน ไว้ในนาดี ฉะนั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิเจยฺย แปลว่า พึงเลือก คือ พึงใคร่ครวญถึงบุญเขตด้วยปัญญา. คำที่เหลือในบททั้งปวงง่าย ทั้งนั้นแล. เรื่องอังกุรเปรตนี้นั้นพระศาสดาทรงยกขึ้นแสดงด้วยพระองค์ เอง โดยนัยมีอาทิว่า มหาทานอันท่านให้แล้วดังนี้ เพื่อจะทรงประกาศ ความสมบูรณ์ แห่งพระทักขิไณยบุคคลข้างหน้าแก่เทวดาในหมื่น จักรวาฬ ในภพดาวดึงส์ พระองค์ทรงแสดงพระอภิธรรมในภพ ดาวดึงส์นั้น ๓ เดือน ในวันมหาปวารณา ทรงแวดล้อมแล้วหมู่เทพ เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ เสด็จจากเทวโลกลงสู่สังกัสนคร เสด็จถึงกรุง สาวัตถีโดยลำดับ ประทับอยู่ในพระเชตวันมหาวิหาร เพื่อจะทรง ประกาศความสมบูรณ์แห่งพระทักขิไณยบุคคล ในท่ามกลาง บริษัท ๔ จึงทรงแสดงโดยพิสดาร โดยนัยมีอาทิว่า เราไปเพื่อ ประโยชน์แก่ผู้ใด. จึงยืดเอายอดเทศนา คือ จตุสัจจกถา. ในเวลา จบเทศนา สัตว์หลายพันโกฏิเหล่านั้น ได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ