เล่มที่ 49
ส่วนที่ 135
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 135 อ้างอิง: Book 49, Section 135 ประเภท: section
เนื้อหา
จบ อรรถกถามัฏฐกุณฑลีเปตวัตถุที่ ๕ ว่าด้วยความปรารถนากระต่ายจากดวงจันทร์ ข้าแต่พระองค์ผู้กัณหโคตร ขอพระองค์ จงลุกขึ้นเถิด จะมัวบรรทมอยู่ทำไม จะมี ประโยชน์อะไรแก่พระองค์ด้วยการบรรทม อยู่เล่า ข้าแต่พระเกสวะ บัดนี้พระภาคาร่วมพระ อุทรของพระองค์ ซึ่งเป็นดุจพระหทัยและนัยน์- เนตรเบื้องขวาของพระองค์ มีลมกำเริบคลั่งเพ้อ ถึงกระต่ายไปเสียแล้ว. พระเจ้าเกสวะ ได้ทรง ฟังคำของโรหิไณยอำมาตย์แล้ว อันความเศร้า- โศกถึงพระภาดาครอบงำ ก็รีบเสด็จลุกขึ้นทันที จับพระหัตถ์ทั้งสองของฆฏบัณฑิตไว้มั่นแล้ว เมื่อจะทรงปราศรัย จึงตรัสพระคาถา มีความว่า เหตุไรหนอ เธอจึงทำดุจเป็นคนบ้าเที่ยว ไปทั่วนครทวารกะนี้ เพ้ออยู่ว่า กระต่าย ๆ เธอ ปรารถนากระต่ายเช่นไร ฉันจักให้นายช่างทำ กระต่ายทอง กระต่ายแก้วมณี กระต่ายโลหะ กระต่ายรูปิยะ กระต่ายสังข์ กระต่ายหิน กระต่าย แก้วประพาฬ ให้แก่เธอ หรือว่ากระต่ายอื่น ๆ ที่เที่ยวหากินอยู่ในป่ามีอยู่ ฉันจักให้เขานำ กระต่ายเหล่านั้นมาให้เธอ เธอปรารถนากระต่าย เช่นไร. ฆฏบัณฑิตกราบทูลว่า ข้าพระองค์ไม่ปรารถนากระต่ายที่อาศัย แผ่นดิน ข้าพระองค์ปรารถนากระต่ายจากพระ- จันทร์ ข้าแต่พระเจ้าเกสวะ ขอพระองค์ได้ทรง พระกรุณา นำกระต่ายนั้นลงนาประทานแก่ข้า- พระองค์เถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ