เล่มที่ 49
ส่วนที่ 132
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 132 อ้างอิง: Book 49, Section 132 ประเภท: section
เนื้อหา
ลำดับนั้นนางเปรต จึงได้ตอบกะนันทิเสนอุบาสกว่า ดิฉัน เป็นหญิงดุร้าย มีวาจาหยาบคาย ไม่ เคารพพี่ กล่าวคำชั่วหยาบกะพี่ จึงจากมนุษยโลก นี้ ไปสู่เปตโลก. นันทิเสนอุบาสก จึงถามอีกว่า :- เอาเถอะ เราจะให้ผ้านุ่งแก่เจ้า เจ้าจงนุ่งผ้า นี้ ครั้นนุ่งผ้านี้แล้ว จงมา ฉันจะนำเจ้าไปสู่เรือน เจ้าไปเรือนแล้ว จักได้ผ้า ข้าว และน้ำ ทั้งจักได้ ชมบุตรและลูกสะใภ้ของเธออีกด้วย. ลำดับนั้น นางเปรตจึงได้กล่าวคาถา ๒ คาถา แก่นันทิเสน อุบาสกนั้นว่า :- ผ้านั้น ถึงพี่จะให้ที่มือของฉัน ด้วยมือ ของพี่เอง ก็ไม่สำเร็จประโยชน์แก่ฉันได้ ขอพี่ จงเลี้ยงดูภิกษุทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ผู้ ปราศจากราคะ ผู้เป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าว และน้ำ แล้วอุทิศส่วนบุญไปให้ดิฉัน เมื่อท่านทำ อย่างนั้น ดิฉันจักมีความสุข สำเร็จความปรารถนา ทั้งปวง. ลำดับนั้น พระสังคีติกาจารย์ กล่าว ๔ คาถานี้ว่า :- นันทิเสนอุบาสก รับคำแล้ว ได้ให้ทาน เป็นอันมาก คือข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า และ เสนาสนะ ร่ม ของหอม ดอกไม้ และรองเท้า หลากชนิด เลี้ยงดูภิกษุทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วย ศีล ปราศจากราคะเป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าว และน้ำแล้ว อุทิศส่วนบุญไปให้นางในทันตาเห็น วิบาก คือข้าว เครื่องนุ่งห่ม และน้ำดื่ม ก็เกิดขึ้น นี้เป็นผลแห่งทักษิณา ลำดับนั้น นางเปรตมี ร่างกายบริสุทธิ์สะอาด นุ่งห่มผ้าอย่างดี มีค่ายิ่ง กว่าผ้าแคว้นกาสี ประดับด้วยวัตถาภรณ์อันวิจิตร เข้าไปหาสามี.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ