เล่มที่ 49
ส่วนที่ 93
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 93 อ้างอิง: Book 49, Section 93 ประเภท: section
เนื้อหา
นางเปรตนั้นตอบว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันเป็นเปรต เข้าถึง ทุคติเกิดในยมโลก ได้ทำกรรมอันชั่วไว้ จึงจาก มนุษยโลกนี้ไปสู่เปตโลก. พระเถระถามว่า ท่านทำกรรมชั่วอะไรด้วยกาย วาจา ใจ เล่า ท่านจากมนุษยโลกนี้ไปสู่เปตโลก เพราะ วิบากแห่งกรรมอะไร. นางเปรตนั้นตอบว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ชนเหล่าใดเป็นบิดาก็ดี มารดาก็ดี หรือแม้เป็นญาติ ผู้มีจิตเลื่อมใส พึง ชักชวนดิฉันว่า จงให้ทานแก่สมณพราหมณ์ ทั้งหลาย ชนผู้อนุเคราะห์แก่ดิฉันเช่นนั้น มิได้มี, ตั้งแต่นี้ไป ดิฉันจึงเป็นเปรตเปลือยกาย ถูกความ หิวและความกระหายเบียดเบียน เที่ยวไปเช่นนี้ ตลอด ๕๐๐ ปี นี่เป็นผลแห่งบาปกรรมของดิฉัน ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ดิฉันมีจิตเลื่อมใสจะขอไหว้ ท่าน ข้าแต่ท่านผู้แกล้วกล้า มีอานุภาพมาก ขอ ท่านจงอนุเคราะห์แก่ดิฉันเถิด ขอท่านจงให้ทาน อย่างใดอย่างหนึ่ง แล้วจงอุทิศกุศลมาให้ดิฉัน บ้าง ขอท่านจงเปลื้องดิฉันจากทุคติด้วยเถิด. ท่านพระสารีบุตรเถระผู้มีใจอนุเคราะห์ รับคำ ของนางเปรตนั้นแล้ว จึงถวายข้าวคำหนึ่ง ผ้า ประมาณเท่าฝ่ามือผืนหนึ่ง และน้ำดื่มขันหนึ่ง แก่ภิกษุรูปหนึ่งแล้ว อุทิศส่วนบุญไปให้นางเปรต นั้น พอท่านพระสารีบุตรเถระอุทิศส่วนบุญให้ ข้าว น้ำและเครื่องนุ่งห่ม ก็บังเกิดขึ้นทันที นี้เป็น ผลแห่งทักษิณา ภายหลังนางเปรตนั้นมีร่างกาย บริสุทธิ์ นุ่งห่มผ้าอันสะอาด มีค่ามากยิ่งกว่าผ้า แคว้นกาสี มีวัตถาภรณ์อันวิจิตรงดงาม เข้าไปหา ท่านพระสารีบุตรเถระ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ