เล่มที่ 48
ส่วนที่ 477
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 477 อ้างอิง: Book 48, Section 477 ประเภท: section
เนื้อหา
เจ้าแต่งตัว มีตุ้มหูเกลี้ยง ทรงมาลัย ดอกไม้ ทาตัวด้วยจันทน์แดง ประคองแขนคร่ำครวญ อยู่ในกลางป่า เจ้าเป็นทุกข์หรือ. มัฏฐกุณฑลีเทพบุตรตอบว่า เรือนรถทำด้วยทองคำงามผุดผ่อง เกิดขึ้นแก่ ข้า ข้าหาคู่ล้อรถนั้นยังไม่ได้ ข้าจะสละชีวิตเพราะ ความทุกข์นั้น. พราหมณ์กล่าวว่า พ่อมาณพผู้เจริญ เจ้าอยากได้ล้อทองคำ แก้ว- มณี ทองแดง หรือเงิน ก็จงบอกแก่ข้า ข้าจะจัด คู้ล้อให้เจ้า. มาณพนั้นกล่าวตอบพราหมณ์นั้นว่า พระ- จันทร์พระอาทิตย์ทั้งสอง ย่อมปรากฏในท้องฟ้านั้น รถทองของข้า ย่อมงามด้วยคู้ล้อนั้น. พราหมณ์กล่าวว่า พ่อมาณพ เจ้าเป็นคนโง่ ที่มาปรารถนาสิ่งที่ ไม่ควรปรารถนา ข้าเข้าใจว่าเจ้าจักตาย ( เสียก่อน) จักไม่ได้พระจันทร์และพระอาทิตย์แน่ ๆ. มาณพกล่าวว่า แม้การไปการมาของพระจันทร์พระอาทิตย์ ก็ ยังเห็นกันอยู่ รัศมีของพระจันทร์พระอาทิตย์ ก็ยัง เห็นกันอยู่ในวิถีทั้งสอง คนที่ตายล่วงลับไปแล้ว ใคร ก็ไม่เห็น เราสองคนที่ร้องไห้คร่ำครวญอยู่ในที่นี้ ใคร โง่กว่ากัน. พราหมณ์กล่าวว่า พ่อมาณพ เจ้าพูดจริง เราสองคนที่ร้องไห้ คร่ำครวญอยู่ ข้านี้แหละเป็นคนโง่กว่า ปรารถนา คนที่ตายล่วงลับไปแล้ว เหมือนทารกร้องไห้อยากได้ พระจันทร์ฉะนั้น เจ้ามารดาข้าผู้เร่าร้อนให้สงบ ดับ ความกระวนกระวายทั้งหมดได้ เหมือนเอาน้ำรดไฟ ที่ราดเปรียงฉะนั้น เจ้าผู้ที่บรรเทาความโศกเศร้าถึง บุตรของข้าผู้เฝ้าแต่เศร้าโศก ชื่อว่าได้ถอนลูกศร คือความโศกที่เกาะหัวใจของข้าขึ้นได้แล้ว พ่อมาณพ ข้าเป็นผู้ที่เจ้าถอนลูกศร คือความโศกขึ้นให้แล้ว ก็ เป็นผู้ดับร้อน เย็นสนิท ไม่ต้องเศร้าโศก ไม่ต้อง ร้องให้ เพราะฟังเจ้า เจ้าเป็นเทวดา หรือเป็นคน- ธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกะผู้ให้หานในชาติก่อน เจ้า เป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร เราจะรู้จักเจ้าได้ อย่างไร.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ