เล่มที่ 48
ส่วนที่ 384
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 384 อ้างอิง: Book 48, Section 384 ประเภท: section
เนื้อหา
พระกุมารตรัสถามว่า ข้าพเจ้าจะไปชนบทไหนหนอ จะทำกรรมอะไร จะทำกิจของบุรุษอะไร ๆ หรือจะใช้วิชาอะไร จึง จะไม่แก่ไม่ตาย. พระเถระทูลว่า ดูก่อนราชโอรส ไม่มีประเทศที่สัตว์ไปแล้ว ไม่แก่ไม่ตาย ไม่มีกรรม วิชา และกิจของบุรุษ ที่ สัตว์ทำแล้วไม่แก่ไม่ตาย ผู้มีทรัพย์มาก มีโภคะ มาก แม้เหล่ากษัตริย์ครองแว่นแคว้น มีทรัพย์และ ข้าวเปลือกมาก แม้ท่านเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย ก็ หาไม่. ท่านที่เป็นนักศึกษา เป็นบุตรของชาวอันธกะ และชาวเวณฑุ ผู้สามารถแกล้วกล้า ประหารฝ่าย ปรปักษ์ แม้ท่านเหล่านั้น เสมอด้วยสิ่งยั่งยืนก็ต้อง พินาศ ถึงอายุขัยสิ้นอายุ. กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล และปุกกุสะ และพวกชาติอื่น ๆ แม้คนเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย หามีไม่ ท่านที่ร่ายมนต์พรหมจินดา มีองค์ ๖ และท่านที่ใช้วิชาอื่น ๆ แม้ท่านเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย หามีไม่ อนึ่ง พวกฤษี ผู้สงบ สำรวมจิตบำเพ็ญตบะ แม้ท่านผู้บำเพ็ญตบะเหล่านั้น ก็ต้องละทิ้งร่างกายไปตามกาล แม้พระอรหันต์ ทั้งหลายผู้อบรมตนแล้ว ทำกิจเสร็จแล้วไม่มีอาสวะ สิ้นบุญและบาปแล้ว ก็ยังทอดทิ้งกายนี้. พระกุมารตรัสว่า ข้าแต่พระมหามุนี คาถาทั้งหลายของท่าน เป็น สุภาษิต มีประโยชน์ ข้าพเจ้าเพ่งพินิจตามสุภาษิต นั้นแล้ว และขอท่านโปรดเป็นสรณะ ของข้าพเจ้า ด้วยเถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ