เล่มที่ 48

ส่วนที่ 321

หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 321 อ้างอิง: Book 48, Section 321 ประเภท: section


เนื้อหา

บทว่า ปุญฺกฺเขตฺตานมากรา ความว่า พระตถาคตเป็นบ่อเกิด คือเป็นสถานที่เกิดขึ้นแห่งพระอริยะผู้ตั้งมั่นอยู่ในมรรคและผล ผู้เป็นบุญ- เขตของโลกพร้อมทั้งเทวโลก คือพระอริยสงฆ์. บทว่า ยตฺถ คือ ใน บุญเขตใด. คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. ท่านพระมหาโมคคัลลานะ ฟังประวัตินี้แล้วกลับมามนุษยโลกกราบทูลแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า. พระผู้- มีพระภาคเจ้าทรงกระทำเรื่องนั้นให้เป็นเหตุเกิดเรื่องแล้ว ทรงแสดงธรรม แก่บริษัทที่มาประชุมกัน. เทศนานั้นได้เป็นประโยชน์แก่มหาชนแล้วด้วย ประการฉะนี้. จบอรรถกถารัชชุมาลาวิมาน การพรรณนาเนื้อความแห่งมัญชิฏฐกวรรคที่ ๔ ที่ประดับด้วยเรื่อง ๑๒ เรื่อง ในวิมานวัตถุแห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อ ปรมัตถทีปนี จบแล้วด้วยประการฉะนี้. ๑. มัญชิฏฐกวิมาน ๒. ปภัสสรวิมาน ๓. นาควิมาน ๔. อโลม- วิมาน ๕. กัญชิกทายิกาวิมาน ๖. วิหารวิมาน ๗. จตุริตถีวิมาน ๘. อัมพวิมาน ๙. ปีตวิมาน ๑๐. อุจฉุวิมาน ๑๑. วันทนวิมาน ๑๒. รัชชุมาลาวิมาน และอรรถกถา. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า ใครรุ่งเรืองด้วยฤทธิ์ ด้วยยศ มีวรรณะ งาม ทำทิศทุกทิศให้สว่างไสว กำลังไหว้เท้าของเรา. เทพบุตรกราบทูลว่า เมื่อชาติก่อน ข้าพระองค์เป็นกบอยู่ในน้ำ มีน้ำเป็นถิ่นที่หากิน กำลังฟังธรรมของพระองค์อยู่ คนเลี้ยงโคก็ฆ่าเสีย ขอพระองค์โปรดดูฤทธิ์และยศ ดูอานุภาพ วรรณะ และความรุ่งเรืองของความ เลื่อนใสแห่งจิตเพียงครู่เดียว ของข้าพระองค์ ข้า- แต่ท่านพระโคดม ชนเหล่าใดได้ฟังธรรมของพระ- องค์ตลอดกาลยาวนาน ชนเหล่านั้นก็ถึงฐานะที่ไม่ หวั่นไหว ซึ่งคนไปแล้วไม่เศร้าโศกเลย.


หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ