เล่มที่ 48
ส่วนที่ 296
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 296 อ้างอิง: Book 48, Section 296 ประเภท: section
เนื้อหา
เทพธิดานั้นได้พยากรณ์ ด้วยประการฉะนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มหลฺลโก แปลว่า ใหญ่ อธิบายว่า ไพบูลย์ คือโอฬารที่สุด ทั้งโดยส่วนยาวส่วนกว้างและส่วนสูง. บทว่า อจฺฉราคณโฆสิโต ความว่า สนุกสนานครื้นเครงไปด้วยหมู่เทพอัปสร ขับร้องบ้าง เจรจาน่ารักบ้าง ทำเทพธิดานั้นให้บันเทิงใจ. บทว่า ปทีโป เจตฺถ ชลติ ความว่า ประทีปแก้วมีรัศมีรุ่งเรือง แผ่กระจายไปดุจรัศมีพระอาทิตย์ ย่อมรุ่งเรืองยิ่งในที่นี้ คือในปราสาทนี้. บทว่า ทุสฺสผเลหิ ความว่า ผลทั้งหลายของต้นมะม่วงเหล่านั้นเป็นผ้า เหตุนั้น ต้นมะม่วงเหล่านั้นจึงชื่อว่าออกผลเป็นผ้า อธิบายว่า ด้วยต้น มะม่วงเหล่านั้น คือ ที่คายผลออกมาเป็นผ้าทิพย์. บทว่า กาเรนฺเต นิฏฺิเต มเห ความว่า เมื่อทำการบูชาใน การฉลองวิหารที่สร้างสำเร็จแล้ว. บทว่า กตฺวา ทุสฺสมเย ผเล ความว่า ทำผ้าทั้งหลายนั่นแหละให้เป็นผลของมะม่วงเหล่านั้น. บทว่า คณุตฺตมํ ได้แก่ หมู่พระสาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ซึ่ง สูงสุดแห่งหมู่ทั้งหลาย. บทว่า นิยฺยาเทสึ ความว่า ได้มอบ คือได้ถวาย แล้ว. คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. ท้าวสักกเทวราชตรัสถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า ดูราเทพธิดาผู้เจริญ ผู้มีผ้าเหลือง มีธง เหลือง ประดับด้วยอลังการเหลือง มีกายลูบไล้ด้วย จันทน์เหลือง ทัดทรงดอกอุบลเหลือง มีปราสาท เหลือง มีที่นอนที่นั่งเหลือง มีภาชนะเหลือง มีฉัตร เหลือง มีรถเหลือง มีผ้าเหลือง มีพัดเหลือง ครั้งเกิด เป็นมนุษย์ในชาติก่อน เจ้าได้ทำกรรมอะไรไว้ เจ้าถูก เราถามแล้ว ขอจงบอกทีเถิด นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ