เล่มที่ 47
ส่วนที่ 757
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 757 อ้างอิง: Book 47, Section 757 ประเภท: section
เนื้อหา
เมื่อจบเทศนา ได้มีผู้บรรลุธรรมเช่นในสูตรก่อนนั่นแล. จบอรรถกถาชตุกัณณิสูตรที่ ๑๑ แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา ภัทราวุธปัญหาที่ ๑๒ ว่าด้วยความติดข้องของสัตว์ ภัทราวุธมาณพทูลถามปัญหาว่า ข้าพระองค์ขอทูลวิงวอนพระองค์ ผู้ ทรงละอาลัย ตัดตัณหาเสียได้ ไม่หวั่นไหว ละความเพลิดเพลิน ข้ามห้วงน้ำคือกิเลสได้ แล้วพ้นวิเศษแล้ว ละธรรมเครื่องให้ดำริ มี พระปัญญาดี ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียร ชนใน ชนบทต่าง ๆ ประสงค์จะฟังพระดำรัสของ พระองค์ มาพร้อมกันแล้วจากชนบททั้ง หลาย ได้ฟังพระดำรัสของพระองค์ผู้ประ- เสริฐแล้ว จักกลับไปจากที่นี้ ขอพระองค์ จงตรัสพยากรณ์แก่ชนในชนบทต่าง ๆ เหล่า นั้นให้สำเร็จประโยชน์เถิด เพราะธรรมนี้ พระองค์ทรงรู้แจ้งแล้วด้วยประการนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนภัทราวุธะ หมู่ชนควรจะนำเสียซึ่งตัณหา เป็น เครื่องถือมั่นทั้งปวงในส่วนเบื้องบน เบื้อง ต่ำ ในส่วนเบื้องขวางคือในท่ามกลางให้ สิ้นเชิง เพราะว่าสัตว์ทั้งหลายย่อมถือมั่น สิ่งใด ๆ ในโลก มารย่อมติดตามสัตว์ได้ เพราะสิ่งนั้นแหละ. เพราะเหตุนั้น ภิกษุเมื่อรู้ชัดอยู่ มา เล็งเห็นหมู่สัตว์ ผู้ติดข้องอยู่แล้วในวัฏฏะ อันเป็นบ่วงแห่งมารนี้ว่า เป็นหมู่สัตว์ติด ข้องอยู่แล้วเพราะการถือมั่นดังนี้ พึงเป็นผู้ มีสติ ไม่ถือมั่นเครื่องกังวลในโลกทั้งปวง. จบภัทราววุธมาณวกปัญหาที่ ๑๒ อรรถกถาภัทราวุธสูตร๑ที่ ๑๒ ภัทราวุธสูตร มีคำเริ่มต้นว่า โอกญฺชหํ ดังนี้เป็นต้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ