เล่มที่ 47
ส่วนที่ 746
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 746 อ้างอิง: Book 47, Section 746 ประเภท: section
เนื้อหา
ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงถึงเรื่องที่อุปสีวมาณพ ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น จึงตรัสคาถาว่า อตฺถํ คตสฺส ท่านผู้ถึงความตั้งอยู่ ไม่ได้ ดังนี้เป็นต้น. ในบทเหล่านั้น บทว่า อตฺถํ คตสฺส ได้แก่ปรินิพพานเพราะไม่ถือ มั่น. บทว่า น ปมาณมตฺถิ ไม่มีประมาณ คือไม่มีประมาณแห่งรูปเป็นต้น. บทว่า เยน นํ วชฺชุ คือชนทั้งหลายพึงกล่าวท่านผู้นั้นด้วยกิเลสมีราคะเป็นต้น ใด. บทว่า สพฺเพสุ ธมฺเมสุ ได้แก่ธรรมมีขันธ์เป็นต้นทั้งปวง. บทที่เหลือ ในทุกบทชัดดีแล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงพระสูตรแม้นี้ด้วยธรรมเป็น ยอดคือพระอรหัต ด้วยประการฉะนี้. จบเทศนา ได้มีผู้ตรัสรู้ธรรม เช่นเดียวกับที่กล่าวแล้วนั่นแหละ ดังนี้แล. จบอรรถกถาอุปสีวสูตรที่ ๖ แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา นันทปัญหาที่ ๗ ว่าด้วยมุนีผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว นันทมาณพทูลถามปัญหาว่า ชนทั้งหลายกล่าวว่า มุนีทั้งหลายมี อยู่ในโลก ชนทั้งหลายกล่าวบุคคลว่าเป็นมุนี นี้นั้น ด้วยอาการอย่างไรหนอ ชนทั้งหลาย กล่าวบุคคลผู้ประกอบด้วยญาณ หรือผู้ ประกอบด้วยความเป็นอยู่ ว่าเป็นมุนี. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนนันทะ ผู้ฉลาดในโลกนี้ ไม่ กล่าวบุคคลว่าเป็นมุนี ด้วยความเห็น ด้วย การฟัง หรือด้วยญาณ ชนเหล่าใดกำจัด เสนามารให้พินาศแล้ว ไม่มีความทุกข์ ไม่ มีความหวัง เที่ยวไปอยู่ เรากล่าวชนเหล่า นั้นว่าเป็นมุนี.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ