เล่มที่ 47
ส่วนที่ 686
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 686 อ้างอิง: Book 47, Section 686 ประเภท: section
เนื้อหา
ผู้ใดข้ามกามทั้งหลาย และธรรมเป็น เครื่องข้องยากที่สัตว์จะล่วงได้ในโลกมิได้ แล้ว ผู้นั้นตัดกระแสตัณหาขาดแล้ว ไม่มี เครื่องผูกพัน ย่อมไม่เศร้าโศก ย่อมไม่ เพ่งเล็ง. ท่านจงทำกิเลสชาติเครื่องกังวลใน อดีตให้เหือดแห้ง กิเลสชาติเครื่องกังวลใน อนาคตอย่าได้มีแก่ท่าน ถ้าท่านจักไม่ถือ เอาในปัจจุบันไซร้ ท่านจักเป็นผู้สงบเที่ยว ไป. ผู้ใดไม่มีความยึดถือในนามรูป ว่า เป็นของเราโดยประการทั้งปวง และไม่ เศร้าโศกเพราะเหตุแห่งนามรูปอันไม่มี ผู้ นั้นแลย่อมไม่เสื่อมในโลก. ผู้ใดไม่มีกิเลสเครื่องกังวลว่า สิ่งนี้ ของเรา และว่า สิ่งนี้ของผู้อื่น ผู้นั้นไม่ ประสบการยึดถือในสิ่งนั้นว่าเป็นของเราอยู่ ย่อมไม่เศร้าโศกว่า ของเราไม่มี. เราเป็นผู้อันเขาถามถึงบุคคลผู้ไม่ หวั่นไหว จะบอกอานิสงส์ ๔ อย่างในบุคคล นั้น ดังนี้ว่า บุคคลนั้นไม่มีความขวนขวาย ไม่กำหนัดยินดี ไม่มีความหวั่นไหว เป็นผู้ เสมอในอารมณ์ทั้งปวง. ธรรมชาติเครื่องปรุงแต่งอะไร ๆ ย่อม ไม่มีแก่ผู้ไม่หวั่นไหว ผู้รู้แจ้ง ผู้นั้นเว้นแล้ว จากการปรารภมีปัญญาภิสังขารเป็นต้น ย่อม เห็นความปลอดโปร่งในที่ทุกสถาน. มุนีย่อมไม่กล่าวยกย่องตนในบุคคล ผู้เสมอกัน ผู้ต่ำกว่า ผู้สูงกว่า มุนีนั้นเป็น ผู้สงบปราศจากความตระหนี่ ย่อมไม่ยึดถือ ไม่สละธรรมอะไร ๆ ในบรรดาธรรมมีรูป เป็นต้น, จบอัตตทัณฑสูตรที่ ๑๕
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ