เล่มที่ 47
ส่วนที่ 675
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 675 อ้างอิง: Book 47, Section 675 ประเภท: section
เนื้อหา
ภิกษุพึงรู้ยิ่งธรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ณ ภายใน หรือภายนอกไม่พึงกระทำความ ถือตัวด้วยธรรมนั้น สัตบุรุษทั้งหลายไม่กล่าว ความดับนั้นเลย. ภิกษุไม่พึงสำคัญว่า เราเป็นผู้ประ- เสริฐกว่าเขา เสมอเขาหรือเลวกว่าเขา ด้วย ความถือตัวนั้น ถูกผู้อื่นถามด้วยคุณหลาย- ประการ ก็ไม่พึงกำหนดตนตั้งอยู่โดยนัย เป็นต้นว่า เราบวชแล้วจากสกุลสูง. ภิกษุพึงสงบระงับภายในเทียว ไม่พึง แสวงหาความสงบโดยอุบายอย่างอื่น ความ เห็นว่าตัวตน ย่อมไม่มีแก่ภิกษุผู้สงบแล้ว ณ ภายใน. อนึ่ง ความเห็นว่าไม่มีตัวตน คือ เห็นว่าขาดสูญ จักมีแต่ที่ไหน คลื่นไม่เกิด ที่ท่ามกลางเเห่งสมุทร สมุทรนั้นตั้งอยู่ไม่- หวั่นไหว ฉันใด ภิกษุพึงเป็นผู้มั่นคง ไม่ หวั่นไหวในอิฏฐผลมีลาภเป็นต้น ฉันนั้น ภิกษุไม่พึงกระทำกิเลสเครื่องฟูขึ้นมีราคะ เป็นต้น ในอารมณ์ไหน ๆ. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า ข้าแต่พระองค์ผู้มีจักษุเปิดแล้ว ขอ พระองค์ได้ตรัสบอกธรรมที่ทรงเห็นด้วย พระองค์เอง อันนำเสียซึ่งอันตราย (ขอพระ- องค์จงมีความเจริญ) ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระองค์จงตรัสบอกข้อปฏิบัติ และศีล เครื่องให้ผู้รักษาพ้นจากทุกข์หรือสมาธิเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ภิกษุไม่พึงเป็นผู้โลเลด้วยจักษุเลย พึงปิดกั้นโสตเสียจากถ้อยคำของชาวบ้าน ไม่พึงกำหนัดยินดีในรสและไม่พึงถือสิ่ง อะไร ๆ ในโลกว่า เป็นของเรา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ