เล่มที่ 47
ส่วนที่ 665
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 665 อ้างอิง: Book 47, Section 665 ประเภท: section
เนื้อหา
พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า พราหมณ์รู้แล้ว ย่อมไม่เข้าถึงเครื่อง กำหนด ด้วยตัณหาและทิฏฐิ ไม่แล่นไปด้วย ทิฏฐิ และไม่มีตัณหาทิฏฐิเครื่องผูกพันด้วย ญาณ อนึ่ง พราหมณ์นั้น ได้รู้สมมติ คือ ทิฏฐิทั้งหลายเป็นอันมากแล้ววางเฉย ชน เหล่าอื่นย่อมยึดถือทิฏฐิเหล่านั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า มุนีในโลกนี้ สละกิเลสเครื่องร้อยรัด เสียแล้ว เมื่อผู้อื่นเกิดวิวาทกัน ก็ไม่แล่นไป เข้าพวกเขา มุนีนั้นเป็นผู้สงบ เมื่อผู้อื่นไม่ สงบ ก็เป็นผู้มีอุเบกขาอยู่ ท่านไม่มีการยึด ถือ ชนเหล่าอื่นย่อมยึดถือ. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า มุนีละอาสวะเบื้องต้น (คือส่วนที่ล่วง แล้ว) เสีย ไม่ทำอาสวะไหน (คือส่วนที่เป็น ปัจจุบัน) ไม่เป็นผู้ลำเอียงเพราะความพอใจ อนึ่ง มุนีนั้นจะเป็นผู้ยึดมั่นกล่าวก็หาไม่ มุนี นั้นเป็นนักปราชญ์ หลุดพ้นแล้วจากทิฏฐิ ทั้งหลาย ไม่ติเตียนตน ไม่ติดอยู่ในโลก. พระผู้มีพระภาคเจ้าตอบว่า มุนีนั้น เป็นผู้ไม่มีมารและเสนามาร ในธรรมทั้งปวง คือ อารมณ์อย่างใดอย่าง หนึ่งที่ได้เห็นแล้ว ได้ฟังแล้ว หรือได้ทราบ แล้ว ปลงภาระลงแล้ว หลุดพ้นแล้ว เป็น ผู้ไม่มีเครื่องกำหนด ไม่เข้าไปยินดี ความปรารถนา ฉะนี้แล. มหาพยูหสูตร มีคำเริ่มต้นว่า เย เกจิเม บุคคลเหล่าใดเหล่าหนึ่ง ดังนี้เป็นต้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ