เล่มที่ 47
ส่วนที่ 654
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 654 อ้างอิง: Book 47, Section 654 ประเภท: section
เนื้อหา
บุคคลเจ้าทิฏฐิ อาศัยทิฏฐิธรรม เหล่านี้ คือ รูปที่ได้เห็นบ้าง เสียงที่ได้ฟัง บ้าง อารมณ์ที่ได้ทราบบ้าง ศีลและพรตบ้าง จึงเป็นผู้เห็นความบริสุทธิ์ และตั้งอยู่ในการ วินิจฉัยทิฏฐิแล้วร่าเริงอยู่ กล่าวว่า ผู้อื่นเป็น คนเขลาไม่ฉลาด. บุคคลเจ้าทิฏฐิย่อมติเตียนบุคคลอื่น ว่าเป็นผู้เขลา ด้วยทิฏฐิใด กล่าวยกตนว่าเป็น ผู้ฉลาดด้วยลำพังตน ย่อมติเตียนผู้อื่นกล่าว ทิฏฐินั้นเอง บุคคลยกตนว่าเป็นคนฉลาด ด้วยทิฏฐินั้น. ชื่อว่าเจ้าทิฏฐินั้นเต็มไปด้วยความ เห็นว่าเป็นสาระยิ่ง และมัวเมาเพราะมานะ มีมานะบริบูรณ์ อภิเษกตนเองด้วยใจว่า เรา เป็นบัณฑิต เพราะว่าทิฏฐินั้น ของเขา บริบูรณ์แล้วอย่างนั้น. ก็ถ้าว่าบุคคลนั้นถูกเขาว่าอยู่ จะเป็น คนเลวทรามด้วยถ้อยคำของบุคคลอื่นไซร้ ตนก็จะเป็นผู้มีปัญญาต่ำทรามไปด้วยกัน อนึ่ง หากว่าบุคคลจะเป็นผู้ถึงเวท เป็นนักปราชญ์ ด้วยลำพังตนเองไซร้สมณพราหมณ์ทั้งหลาย. ชนเหล่าใดกล่าวยกย่องธรรม คือ ทิฏฐิอื่นจากนี้ไป ชนเหล่านั้นผิดพลาด และ ไม่บริบูรณ์ด้วยความหมดจด เดียรถีย์ทั้งหลาย ย่อมกล่าวแม้อย่างนี้โดยมากเพราะว่าเดียรถีย์ เหล่านั้นยินดีนัก ด้วยความยินดีในทิฏฐิของ ตน. เดียรถีย์ทั้งหลาย กล่าวความบริสุทธิ์ ในธรรม คือทิฏฐินี้เท่านั้น หากกล่าวความ บริสุทธิ์ในธรรมเหล่าอื่นไม่ เดียรถีย์ทั้งหลาย โดยมากเชื่อมั่นแม้ด้วยอาการอย่างนี้เดียรถีย์ ทั้งหลาย รับรองอย่างหนักแน่นในลัทธิของ ตนนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ