เล่มที่ 47
ส่วนที่ 578
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 578 อ้างอิง: Book 47, Section 578 ประเภท: section
เนื้อหา
ท่านทั้งหลายจงดูชนทั้งหลายผู้ถือว่า สิ่งนั้น ๆ เป็นของเรา กำลังดิ้นรนอยู่ เหมือน ปลาในแอ่งน้ำน้อยมีกระแสขาดสิ้นแล้วดิ้น- รนอยู่ ฉะนั้น นรชนเห็นโทษแม้นั้นแล้ว ไม่พึงประพฤติเป็นคนถือว่าสิ่งนั้น ๆ เป็น ของเรา ไม่กระทำความติดข้องอยู่ในภพ ทั้งหลาย. พึงกำจัดความพอใจในที่สุดทั้งสอง (มีผัสสะและเหตุเกิดแห่งสัมผัสสะเป็นต้น) กำหนดรู้ผัสสะแล้วไม่ยินดีในธรรมทั้งปวงมี รูปเป็นต้น ติเตียนตนเองเพราะข้อใด อย่า ทำข้อนั้น เป็นนักปราชญ์ไม่ติดอยู่ในรูปที่ ได้เห็นและเสียงที่ได้ฟังเป็นต้น. กำหนดรู้สัญญาแล้ว พึงข้ามโอฆะ เป็นมุนี ไม่ติดอยู่ในอารมณ์ที่ควรหวงแหน ถอนลูกศรคือ กิเลสออกเสีย ไม่ประมาท เที่ยวไปอยู่ ย่อมไม่ปรารถนาโลกนี้และโลก หน้า ฉะนี้แล. คุหัฏฐกสูตร มีคำเริ่มต้นว่า สตฺโต คุหายํ นรชนผู้ข้องอยู่ใน ถ้ำคือกาย ดังนี้. พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นอย่างไร ? มีเรื่องเล่าว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ ณ กรุงสาวัตถี ท่าน ปิณโฑลภารทวาชะ ได้ไปยังพระราชอุทยานของพระเจ้าอุเทน ชื่ออาวัฏฏกะ ใกล้ฝั่งแม่น้ำคงคาในกรุงโกสัมพี. อนึ่งท่านปิณโฑลภารทวาชะนี้แม้ในกาลอื่น ก็เคยเข้าไปพักผ่อนที่พระราชอุทยานนั้นบ่อย ๆ เหมือนพระควัมปติเถระไปพัก ผ่อน ณ ดาวดึงส์พิภพฉะนั้น ข้อนี้มีนัยดังกล่าวแล้วในอรรถกถาวังคีสสูตร. ท่านปิณโฑลภารทวาชะนั้นนั่งพักกลางวัน ดื่มด่ำกับสมาบัติ ณ โคนต้นไม้ ร่มเย็นใกล้ฝั่งแม่น้ำคงคานั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ