เล่มที่ 47
ส่วนที่ 460
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 460 อ้างอิง: Book 47, Section 460 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า ยนฺตํ สรณํ ท่านเสลภิกษุกราบทูลถึงการพยากรณ์อื่น. บท นั้นมีอธิบายดังนี้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีจักษุ ด้วยจักษุ ๕ เพราะ ข้าพระองค์ทั้งหลายถึงพระองค์เป็นที่พึ่งในวันที่ ๘ นับแต่วันนี้ (คือถึงสรณะ ได้เพียง ๘ วัน ) ฉะนั้น ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงฝึกฝนตนด้วยความฝึกฝนอย่างยิ่ง ในศาสนาของพระองค์ ๗ ราตรี น่าอัศจรรย์อานุภาพแห่งสรณะของพระองค์. ต่อจากนั้น เสลภิกษุสรรเสริญพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาสองคาถา แล้วขอถวายบังคมด้วยคาถาที่สามว่า ภิกฺขโว ติสตา อิเม ติฏฺนฺติ ปญฺชลีกตา ปาเท วีร ปสาเรติ นาคา วนฺทนฺตุ สตฺถุโน. ภิกษุ ๓๐๐ รูปเหล่านี้ ยืนประนม อัญชลีอยู่ ข้าแต่พระวีรเจ้า ขอทรงเหยียด พระบาทยุคลเถิด ท่านผู้ประเสริฐทั้งหลาย ขอถวายบังคมพระบาทยุคลของพระศาสดา. จบอรรถกถาเสลสูตรที่ ๗ แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา ว่าด้วยความเป็นธรรมดาของสัตว์โลก ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายใน โลกนี้ ไม่มีเครื่องหมาย ใคร ๆ รู้ไม่ได้ ทั้งลำบาก ทั้งน้อย และประกอบด้วยทุกข์. สัตว์ทั้งหลาย ผู้เกิดแล้ว จะไม่ตาย ด้วยความพยายามอันใด ความพยายามอัน นั้นไม่มีเลย แม้อยู่ได้ถึงชราก็ต้องตายเพราะ สัตว์ทั้งหลายมีอย่างนี้เป็นธรรมดา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ