เล่มที่ 47
ส่วนที่ 394
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 394 อ้างอิง: Book 47, Section 394 ประเภท: section
เนื้อหา
บุคคลนั้นรู้แล้ว ตัดอาลัย (และ) อาสวะได้แล้ว ย่อมไม่เข้าถึงการนอนใน ครรภ์ บรรเทาสัญญา ๓ อย่าง และเปือกตม คือ กามคุณแล้ว ย่อมไม่มาสู่กัป บัณฑิต กล่าวว่า เป็นอริยะ. ผู้ใดในศาสนานี้ เป็นผู้บรรลุธรรม ที่ควรบรรลุเพราะจรณะ เป็นผู้ฉลาด รู้ธรรม ได้ในกาลทุกเมื่อ ไม่ข้องอยู่ในธรรมมีขันธ์ เป็นต้นทั้งปวง มีจิตหลุดพ้นแล้ว ไม่มีปฏิฆะ นั้น บัณฑิตกล่าวว่า ผู้มีจรณะ. ผู้ใดขับไล่กรรมอันมีทุกข์เป็นผล ซึ่งมีอยู่ ทั้งที่เป็นอดีต อนาคต และเป็น ปัจจุบันได้แล้ว มีปกติกำหนดด้วยปัญญา เที่ยวไป กระทำมายากับทั้งมานะ ความโลภ ความโกรธ และนามรูป ให้มีที่สุดได้แล้ว ผู้นั้น บัณฑิตกล่าวว่า ปริพาชก ผู้บรรลุ ธรรมที่ควรบรรลุ. ลำดับนั้น สภิยปริพาชก ชื่นชมอนุโมทนาภาษิตของ พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว มีใจชื่นชม เพื่องฟู เบิกบาน เกิดปีติโสมนัส ลุกจากอาสนะ กระทำผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่าช้างหนึ่งแล้วประณมอัญชลีไปทางที่ พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ได้ชมเชยพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาอันสมควร ในที่เฉพาะพระพักตร์ว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้มีพระ- ปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน พระองค์ทรงกำจัด ทิฏฐิ ๓ และ ๖๐ ที่อาศัยคัมภีร์อันเป็นวาทะ เป็นประธานของสมณะผู้ลัทธิอื่น ที่อาศัย อักขระคือความหมายรู้กัน (ว่าหญิงว่าชาย) และสัญญาอันวิปริต (ซึ่งเป็นที่ยึดถือ) ทรง ก้าวล่วงความมืด คือ โอฆะได้แล้ว.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ