เล่มที่ 47
ส่วนที่ 389
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 389 อ้างอิง: Book 47, Section 389 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าพระองค์ผู้มีความสงสัย มีความเคลือบแคลง มาหวังจะทูลถามปัญหา พระองค์อันข้าพระองค์ทูลถามปัญหาแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์แก่ข้าพระองค์ตามลำดับ ปัญหาให้สมควรแก่ธรรมเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนสภิยะ ท่านมาแต่ไกล หวังจะ ถามปัญหา เราอันท่านถามปัญหาแล้ว จะ กระทำที่สุดแห่งปัญหาเหล่านั้น จะพยากรณ์ แก่ท่านตามลำดับปัญหา ให้สมควรแก่ธรรม ดูก่อนสภิยะ ท่านปรารถนาปัญหาข้อใด ข้อหนึ่งในใจ ก็เชิญถามเราเถิด เราจะกรt ทำที่สุดเฉพาะปัญหานั้น ๆ แก่ท่าน. ลำดับนั้น สภิยปริพาชกดำริว่า น่าอัศจรรย์จริงหนอ ไม่ เคยมีมาเลยหนอ เราไม่ได้แม้เพียงการให้โอกาสในสมณพราหมณ์เหล่าอื่นเลย พระสมณโคดมได้ทรงให้โอกาสนี้แก่เราแล้ว สภิยปริพาชกมีใจชื่นชม เบิกบาน เฟื่องฟูเกิดปีติโสมนัส ได้กราบทูลถามปัญหากะพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้บรรลุอะไรว่า เป็นภิกษุ กล่าวบุคคลว่าผู้สงบเสงี่ยมด้วย อาการอย่างไร กล่าวบุคคลว่าผู้ฝึกตนแล้ว อย่างไร และอย่างไรบัณฑิตจึงกล่าวบุคคล ว่าผู้รู้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์อัน ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์ แก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ ผู้ใดถึงความดับกิเลสด้วยมรรคที่ตน อบรมแล้ว ข้ามความสงสัยเสียได้ ละความ ไม่เป็นและความเป็นได้เด็ดขาด อยู่จบ พรหมจรรย์ มีภพใหม่สิ้นแล้ว ผู้นั้นบัณฑิต กล่าวว่า เป็นภิกษุ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ