เล่มที่ 47
ส่วนที่ 353
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 353 อ้างอิง: Book 47, Section 353 ประเภท: section
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า เพราะเหตุนั้นแหละพราหมณ์ ท่าน ผู้มีความต้องการด้วยประโยชน์ จงเข้าไป ถามเถิดท่านจะพบผู้มีปัญญาดี ผู้สงบ ไม่มี ความโกรธ ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง ใน ศาสนานี้แน่แท้. พราหมณ์ทูลว่า (ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ) ข้าพเจ้า ยินดีแล้วในยัญ ใคร่จะบูชายัญ แต่ข้าพเจ้า ยังไม่ทราบชัด ขอท่านจงพร่ำสอนข้าพเจ้า เถิด ขอท่านจงบอกซึ่งที่เป็นที่สำเร็จแห่ง การบูชาแก้ข้าพเจ้าเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าอย่างนั้นท่านจง เงี่ยโสตลงเถิด เราจักแสดงธรรมแก่ท่าน ท่านอย่าถามถึงชาติ จงถามแต่ธรรมสำหรับ ประพฤติเถิด ไฟย่อมเกิดแต่ไม้แล แม้ผู้ที่ เกิดในสกุลต่ำ เป็นมุนีมีปัญญา เป็นผู้เกียด กันอกุศลวิตกด้วยหิริ รู้เหตุการณ์ได้โดย ฉับพลันก็มี. พราหมณ์ผู้มุ่งบุญ พึงบูชา พึงหลั่ง ไทยธรรมในทักขิไณยบุคคลผู้ที่ฝึกตนด้วย สัจจะผู้ประกอบด้วยการฝึกฝนอินทรีย์ ผู้ถึง ที่สุดแห่งเวท ผู้อยู่จบพรหมจรรย์ตามกาล. ชนเหล่าใดละกามทั้งหลายได้แล้ว ไม่ยึดมั่นอะไร ๆ เที่ยวไป มีตนสำรวมดีแล้ว เหมือนกระสวยที่ไปตรง ฉะนั้น พราหมณ์ ผู้มุ่งบุญพึงบูชา พึงหลั่งไทยธรรม ในชน เหล่านั้นตามกาล. ชนเหล่าใดปราศจากราคะ มีอินทรีย์ ตั้งมั่นดีแล้ว หลุดพ้นแล้วจากการจับของ กิเลส เปล่งปลั่งอยู่ เหมือนพระจันทร์ที่พ้น แล้วจากการเบียดเบียนของราหู สว่างไสว อยู่ ฉะนั้น พราหมณ์พึงหลั่งไทยธรรม ในชนเหล่านั้นตามกาล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ