เล่มที่ 47
ส่วนที่ 276
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 276 อ้างอิง: Book 47, Section 276 ประเภท: section
เนื้อหา
คำว่า มจฺจุเธยฺยํ นี้ เป็นชื่อแห่งวัฏฏะอันเป็นไปในภูมิสาม พระ- วังคีสะเกิดความรู้ขึ้นแล้ว จึงกล่าวว่า พระกัปปายนเถระได้ล่วงบ่วงมารนั้น ที่ข้ามได้โดยยากหนอ คำที่เหลือในคาถานี้ชัดเจนแล้วทั้งนั้น ดังนี้แล. จบการพรรณนานิโครธกัปปสูตร แห่งขุททกนิกาย ชื่อ ปรมัตถโชติกา พระพุทธนิมิตตรัสถามด้วยพระคาถาว่า เราขอถามมุนีผู้มีปัญญามาก ผู้ข้ามถึงฝั่ง ปรินิพพานแล้ว ดำรงตนมั่น ภิกษุนั้นบรรเทากามทั้งหลายแล้ว พึงเว้น รอบโดยชอบในโลกอย่างไร. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ภิกษุใด ถอนการถือความเกิด ความฝันและลักษณะว่าเป็นมงคลขึ้นได้แล้ว ภิกษุนั้นละมงคลอันเป็นโทษได้แล้ว พึงเว้น รอบโดยชอบในโลก. ภิกษุพึงนำออกเสียซึ่งความกำหนัด ในกามทั้งหลาย ทั้งที่เป็นของมนุษย์ ทั้งที่ เป็นของทิพย์ ภิกษุนั้นตรัสรู้ธรรมแล้ว ก้าว- ล่วงภพได้แล้ว พึงเว้นรอบโดยชอบในโลก. ภิกษุกำจัดคำส่อเสียดแล้ว พึงละ ความโกรธ ความตระหนี่ ภิกษุนั้นละความ ยินดี และความยินร้ายได้แล้ว พึงเว้นรอบ โดยชอบในโลก. ภิกษุละสัตว์และสังขารอันเป็นที่รัก และไม่เป็นที่รักแล้ว ไม่ถือมั่น อันตัณหา และทิฏฐิไม่อาศัยแล้วในภพไหน ๆ หลุดพ้น แล้วจากธรรมเป็นที่ตั้งแห่งสังโยชน์ พึงเว้น รอบโดยชอบในโลก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ