เล่มที่ 47
ส่วนที่ 217
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 217 อ้างอิง: Book 47, Section 217 ประเภท: section
เนื้อหา
และเมื่อจะแสดงถึงการปฏิบัติออกนอกทางของพวกเทพเป็นต้น ด้วย การปฏิบัติผิด ด้วยการประพฤตินั้น แล้วให้เทศนาจบลง. แต่พวกพราหมณ์ จัณฑาลพระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ได้จัดไว้ในที่นี้เลย เพราะเหตุไร. เพราะไม่มี การกระทำการปฏิบัติผิดไร ๆ ก็เมื่อความถึงพร้อมแห่งพราหมณ ธรรมมีอยู่ ธรรมของพราหมณ์ทั้งหลายก็ฉิบหายแล้ว เพราะเหตุนั้นนั่นแล โทณพราหมณ์ จึงทูลว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกข้าพระองค์ทั้งหลาย ก็บำเพ็ญแม้พราหมณจัณฑาลให้บริบูรณ์ไม่ได้. คำที่เหลือในคาถานี้ มีนัยอัน ข้าพเจ้ากล่าวแล้วนั่นแล. จบการพรรณนาเนื้อความแห่งพราหมณธัมมิกสูตร แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา. ว่าด้วยอุปมาเหมือนเรือข้ามฝั่ง ก็บุรุษพึงรู้แจ้งธรรมจาก บุคคลใด พึงบูชาบุคคลนั้น เหมือนเทวดา บูชาพระอินทร์ฉะนั้น บุคคลนั้นเป็นพหูสูต ผู้อันเตวาสิกนั้น ย่อมชี้แจงธรรมให้แจ่มแจ้ง. บุรุษผู้มีปัญญา ไม่ประมาท คบ บุคคลผู้เป็นพหูสูตเช่นนั้น กระทำธรรมนั้น ให้มีประโยชน์ใคร่ครวญแล้ว ปฏิบัติธรรม สมควรแก่ธรรม ย่อมเป็นผู้รู้แจ่มแจ้ง แสดง ธรรมแก่ผู้อื่นและเป็นผู้ละเอียด. อันเตวาสิก ซ่องเสพอาจารย์ผู้ประ- กอบด้วยธรรมน้อย เป็นคนเขลา ผู้ยังไม่ บรรลุประโยชน์ และริษยา ไม่ยังธรรมให้ แจ่มแจ้งในศาสนานี้เทียว ยังข้ามความสงสัย ไม่ได้ ย่อมเข้าถึงความตาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ