เล่มที่ 47
ส่วนที่ 95
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 95 อ้างอิง: Book 47, Section 95 ประเภท: section
เนื้อหา
การพรรณนาอามคันธสูตร แห่งอรรถถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา จบ บุคคลผู้ไม่มีหิริ เกลียดหิริ กล่าวอยู่ว่าเราเป็นเพื่อนของท่าน ไม่เอื้อเฟื้อ การงานแห่งมิตรของตน พึงรู้ว่า นั่นไม่ใช่ มิตรของเรา. มิตรใดพูดวาจาน่ารัก แต่ไม่ประ- กอบด้วยประโยชน์ในมิตรทั้งหลาย บัณฑิต ย่อมกำหนดรู้ผู้นั้นว่า ไม่ทำตามคำพูด. มิตรใดหวังความแตกกัน ไม่ประ- มาท คอยหาความผิดเท่านั้น มิตรนั้นไม่ ควรเสพ ส่วนมิตรที่วางใจได้ เหมือนบุตร ที่เกิดแต่อก ซึ่งผู้อื่นกล่าวเหตุตั้งร้อยอย่าง พันอย่าง ก็ให้แตกกันไม่ได้ มิตรนั้นและควร เสพ. ความเพียร อันเป็นเหตุกระทำความ ปราโมทย์ นำความสรรเสริญมาให้ นำสุข มาให้ ผลานิสงส์อันนำธุระสมควรแก่บุรุษ ไปอยู่ ย่อมเจริญ. บุคคลดื่มรสแห่งความอิ่มเอิบใน ธรรม ดื่มรสอันเกิดแต่ความสงัดกิเลสและ รสแห่งความสงบแล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่มีความ กระวนกระวายไม่มีบาป. หิริสูตร มีคำเริ่มต้นว่า หิรินฺตรนฺตํ ดังนี้. ถามว่า มีเหตุเกิดขึ้นเป็นอย่างไร ? ตอบว่า พระสูตรนี้มีเหตุเกิดขึ้น ดังต่อไปนี้ :- เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ของเราทั้งหลาย ยังไม่ทรงอุบัติขึ้น พราหมณ์ มหาศาลคนหนึ่ง ในเมืองสาวัตถี เป็นคนมั่งคั่ง มีทรัพย์สมบัติถึง ๘๐ โกฏิ ก็พราหมณ์นั้นมีบุตรอยู่ คนหนึ่งซึ่งเป็นที่รักเป็นที่พอใจ พราหมณ์นั้นเลี้ยงบุตร ชายนั้นให้เจริญขึ้นด้วยอุปกรณ์ที่จะอำนวยความสุขนานัปการ ดุจเลี้ยงดู เทวกุมารฉะนั้น ยังไม่ทันมอบทรัพย์สมบัตินั้นให้บุตรนั้นเลย ก็ได้ถึงแก่กรรม ไปพร้อมกับนางพราหมณี.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ