เล่มที่ 47
ส่วนที่ 69
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 69 อ้างอิง: Book 47, Section 69 ประเภท: section
เนื้อหา
ชนเหล่าใดในโลกนี้ มีปกติประ- สัตว์ทั้งหลาย ชักชวนผู้อื่นประกอบการ เบียดเบียน ทุศีล ร้ายกาจ หยาบคาย ไม่ เอื้อเฟื้อ นี้ชื่อว่ากลิ่นดิบของชนเหล่านั้น เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่ากลิ่นดิบเลย. สัตว์เหล่าใดกำหนัดแล้วในสัตว์ เหล่านี้ โกรธเคือง ฆ่าสัตว์ ขวนขวายใน อกุศลเป็นนิตย์ ตายไปแล้วย่อมถึงที่มืด มี หัวลง ตกไปสู่นรก นี้ชื่อว่ากลิ่นดิบของชน เหล่านั้น เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่ากลิ่นดิบ เลย. การไม่กินปลาและเนื้อ ความเป็น คนประพฤติเปลือย ความเป็นคนโล้น การ เกล้าชฎา ความเป็นผู้หมักหมมด้วยธุลี การ ครองหนังเสือพร้อมทั้งเล็บ การบำเรอไฟ หรือแม้ว่าความเศร้าหมองในกายที่เป็นไป ด้วยความปรารถนา ความเป็นเทวดา การ ย่างกิเลสเป็นอันมากในโลก มนต์และการ เซ่นสรวง ยัญและการซ่องเสพฤดู ย่อมไม่ ยังสัตว์ผู้ไม่ข้ามพ้นความสงสัยให้หมดจดได้. ผู้ใด คุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหก เหล่านั้น รู้แจ้งอินทรีย์แล้ว ตั้งอยู่ในธรรม ยินดีในความเป็นคนตรงและอ่อนโยน ล่วง ธรรมเป็นเครื่องข้องเสียได้ ละทุกข์ได้ทั้ง- หมด ผู้นั้นเป็นนักปราชญ์ ไม่ติดอยู่ในธรรม ที่เห็นแล้ว และฟังแล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสบอกความ ข้อนี้บ่อย ๆ ด้วยประการฉะนี้ ติสสดาบส ผู้ถึงฝั่งแห่งมนต์ได้ทราบความข้อนั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นมุนี ทรงประกาศ ด้วยพระคาถาทั้งหลาย อันวิจิตรว่า บุคคล ผู้ที่ไม่มีกลิ่นดิบ ผู้อันตัณหาและทิฏฐิไม่ อาศัยแล้ว ตามรู้ได้ยาก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ