เล่มที่ 46
ส่วนที่ 428
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 428 อ้างอิง: Book 46, Section 428 ประเภท: section
เนื้อหา
ต่อแต่นั้น พระราชาและชาวพระนคร ได้ทำที่อยู่ให้แก่ยักษ์ ในที่ ใกล้ภพของท้าวเวสวัณมหาราช ยังพลีกรรมอันถึงพร้อมด้วยสักการะมีดอกไม้ และของหอมเป็นต้นให้เป็นไปเป็นนิตย์ และปล่อยพระกุมารนั้นผู้ทรงบรรลุ- นิติภาวะแล้วว่า พระองค์ทรงอาศัยพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงทรงได้ชีวิต ขอจง เสด็จไป จงทรงนั่งใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้านั่นแล และพระภิกษุสงฆ์. พระกุมารนั้นเสด็จเข้าไปนั่งใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้า และพระภิกษุสงฆ์ ต่อกาลไม่นานนัก ก็ทรงดำรงอยู่ในอนาคามิผล ทรงเรียนพระพุทธพจน์ทั้งหมด เป็นผู้มีอุบาสก ๕๐๐ เป็นบริวาร และพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตั้งพระกุมารนั้น ไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หัตถกอาฬวกะ เป็น เลิศแห่งสาวกทั้งหลายของเรา ผู้สงเคราะห์บริษัทด้วยสังคหวัตถุสี่ ดังนี้. จบอรรถกถาอาฬวกสูตร แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อ ปรมัตถโชติกา ถ้าว่าบุคคลเที่ยวไป ยืนอยู่ นั่ง นอน คู้เข่าหรือเหยียดออก นั่นเป็นความ เคลื่อนไหวของกาย กายประกอบแล้วด้วย กระดูกและเอ็นฉาบด้วยหนังและเนื้อ ปกปิด ด้วยผิว เต็มด้วยไส้ อาหาร มีก้อนตับ มูตร หัวใจ ปอด ม้าม ไต น้ำมูก น้ำลาย เหงื่อ มันข้น เลือด ไขข้อ ดี เปลวมัน อัน ปุถุชนผู้เป็นพาล ย่อมไม่เห็นตามความเป็น จริง อนึ่ง ของอันไม่สะอาดย่อมไหลออก จากช่องทั้งเก้าของกายนี้ทุกเมื่อ คือขี้ตาจาก ตา ขี้หูจากหู และน้ำมูกจากจมูก บางคราว ย่อมสำรอกออกจากปาก ดีและเสลดย่อม สำรอกออก เหงื่อและหนองฝีซึมออกจาก กาย อนึ่ง อวัยวะเบื้องสูงของกายนี้เป็น โพรง เต็มด้วยมันสมอง คนพาลถูกอวิชชา หุ้มห่อแล้ว ย่อมสำคัญกายนั้นโดยความเป็น ของสวยงาม.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ