เล่มที่ 46
ส่วนที่ 4
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 4 อ้างอิง: Book 46, Section 4 ประเภท: section
เนื้อหา
อรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา ข้าพเจ้าขอนอบน้อม แด่พระผู้มี- พระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ นั้น. ข้าพเจ้า (พระพุทธโฆษาจารย์) ขอ ถวายอภิวาทแด่พระรัตนตรัย อันสูงสุดกว่า สิ่งที่ควรไหว้ทั้งหลาย แล้วจักอธิบายความ แห่งสุตตนิบาต ที่พระโลกนาถเจ้า ผู้ทรง แสวงหาทางแห่งการหลุดพ้นจากโลก ผู้ทรง มีปกติละเสียซึ่งความเสียหาย (แม้) เล็กน้อย ได้ทรงแสดงไว้แล้วในคัมภีร์ขุททกนิกาย. ก็สุตตนิบาตนี้ ได้หยั่งลง (มีอยู่) ในคัมภีร์ขุททกนิกายนั่นเอง เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจักได้อธิบายความแห่งสุตตนิบาต แม้นี้. หากจะมีคำถามว่า เพราะเหตุไร คัมภีร์นี้ซึ่งเกลื่อนกล่นไปด้วยคาถานับร้อย ประกอบด้วยเคยยะและเวยยากรณะ จึงได้ ชื่อว่า สุตตนิบาต เล่า ? ตอบว่า ที่เรียกว่าสูตร เพราะพระ- พุทธเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว เพราะไหลออกซึ่ง ประโยชน์ทั้งหลาย เพราะเป็นเครื่องต้านทาน ไว้ เพราะไข และเพราะแสดงออกซึ่งอรรถ ทั้งหลายด้วยดี นิบาตนี้ อันพระธรรมสังคาห- กาจารย์เจ้าทั้งหลาย รวบรวมพระสูตร ทั้งหลายเห็นปานนั้น แล้วย่อลงไว้โดย ประการนั้นๆ ฉะนั้น จึงได้ชื่อว่า สุตตนิบาต. อนึ่ง พระสูตรแม้ทั้งหมด โดย กำหนดแล้วก็เป็นพระดำรัสของพระพุทธเจ้า ผู้คงที่ และคัมภีร์นี้เป็นการรวบรวม พระสูตรเหล่านั้น เพราะฉะนั้น จึงได้ชื่อว่า สุตตนิบาต เพราะไม่มีลักษณะพิเศษที่เป็น เครื่องหมายให้เรียกชื่อเป็นอย่างอื่นไปได้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ