เล่มที่ 45
ส่วนที่ 432
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 432 อ้างอิง: Book 45, Section 432 ประเภท: section
เนื้อหา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เสียง เทวดา ๓ ประการนี้แล ย่อมเปล่งออกไป ในเหล่าเทวดาเพราะอาศัยสมัยแต่สมัย. แม้เทวดาทั้งหลาย เห็นสาวกของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ชนะสงครามแล้ว เป็นผู้ใหญ่ ปราศจาความครั่นคร้าม ย่อมนอบน้อมด้วยคำว่า ข้าแต่ท่านบุรุษ อาชาไนย ขอนอบน้อมแด่ท่านผู้ครอบงำ กิเลสที่เอาชนะได้ยาก ชนะเสนาแห่งมัจจุ ที่กางกั้นไว้มิได้ด้วยวิโมกข์ เทวดาทั้งหลาย ย่อมนอบน้อมพระขีณาสพผู้มีอรหัตผลอัน บรรลุแล้วนี้ ด้วยประการฉะนี้ เพราะ เทวดาทั้งหลายไม่เห็นเหตุ แม้มีประมาณ- น้อย ของพระขีณาสพผู้เป็นบุรุษอาชาไนย นั้นอันเป็นเหตุให้ท่านเข้าถึงอำนาจของ มัจจุได้ ฉะนั้น จึงพากันนอบน้อมพระ ขีณาสพนั้น. จบสัททสูตรที่ ๓ อรรถกถาสัททสูตร ในสัททสูตรที่ ๓ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า เทเวสุ ความว่า เว้นเทพที่เป็นอรูปาวจร และเทพที่เป็น อสัญญีทั้งหลาย ในอุบัติเทพอื่นจากนั้น. บทว่า เทวสทฺทา ได้แก่ เสียง ที่ประมวลมาจากปีติของเทวดาทั้งหลาย. บทว่า นิจฺฉรนฺติ ได้แก่ เปล่งออก ไปด้วยสามารถแห่งการสนทนาปราศรัยกัน. บทว่า สมยา สมยํ อุปาทาย ความว่า อาศัยสมัยที่เหมาะสม มีคำอธิบายว่า เทวดาทั้งหลายดำรงอยู่ในกาลใด อาศัยกาลนั้น เห็นอริยสาวกนั้น. ต่อจากนั้นอาศัยสมัย คือ เวลาที่ประจวบเข้า นั้น. ส่วนอาจารย์บางพวกกล่าวว่า หมายเอาทุกสมัย. อธิบายว่า อาศัยสมัย นั้น ๆ ของท่านเหล่านั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ