เล่มที่ 43
ส่วนที่ 247
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 247 อ้างอิง: Book 43, Section 247 ประเภท: section
เนื้อหา
นิฏํ คโต อสนฺตาสี วีตตโณฺห อนงฺคโณ อจฺฉินฺทิ ภวสลฺลานิ อนฺติโมยํ สมฺสฺสโย. วีตตโณฺห อนาทาโน นิรุตฺติปทโกวิโท อกฺขรานํ สนฺนิปาตํ ชญฺา ปุพฺพปรานิ จ ส เว อนฺติมสารีโร มหาปญฺโ มหาปุริโสติ วุจฺจติ. " (ผู้ใด) ถึงความสำเร็จ มีปกติไม่สะดุ้ง มีตัณหา ไปปราศแล้ว ไม่มีกิเลสเครื่องยั่วยวนใจ ได้ตัดลูกศร อันให้ไปสู่ภพทั้งหลายเสียแล้ว, กายนี้ (ของผู้นั้น) ชื่อว่ามีในที่สุด. (ผู้ใด) มีตัณหาไปปราศแล้ว ไม่มี ความถือมั่น ฉลาดในบทแห่งนิรุตติ รู้ที่ประชุมแห่ง อักษรทั้งหลาย. และรู้เบื้องต้นและเบื้องปลายแห่ง อักษรทั้งหลาย. ผู้นั้นแล มีสรีระมีในที่สุด เราย่อม เรียกว่าผู้มีปัญญามาก เป็นมหาบุรุษ. บรรดาบทเหล่านั้น สองบทว่า นิฏฺํ คโต ความว่า พระอรหัต ชื่อว่า ความสำเร็จของบรรพชิตทั้งหลาย ในพระศาสนานี้, ถึง คือบรรลุ พระอรหัตนั้น. บทว่า อสนฺตาสี คือ ผู้ชื่อว่าไม่สะดุ้ง เพราะไม่มีกิเลสเครื่องสะดุ้ง คือราคะเป็นต้น ในภายใน. บาทพระคาถาว่า อจฺฉินฺทิ ภวสลฺลานิ คือ ได้ตัดลูกศรอันมีปกติ ให้ไปสู่ภพทั้งสิ้น. บทว่า สมุสฺสโย คือ ร่างกายนี้ ของผู้นั้นมีในที่สุด. บทว่า อนาทาโน คือ ผู้ไม่มีการยึดถือในขันธ์เป็นต้น. บาทพระคาถาว่า นิรุตฺติปทโกวิโท ความว่า ผู้ฉลาดในปฏิสัมภิทา แม้ทั้ง ๔ คือ ในนิรุตติ และบทที่เหลือ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ