เล่มที่ 43
ส่วนที่ 208
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 208 อ้างอิง: Book 43, Section 208 ประเภท: section
เนื้อหา
เราเป็นผู้ครอบงำธรรมได้ทั้งหมด รู้ธรรม ทุกอย่าง ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง ละธรรมได้แล้ว ทุกอย่าง พ้นแล้วในเพราะธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่ง ตัณหา รู้เองแล้ว จะพึงอ้างใครเล่า ( ว่าเป็นอุปัชฌาย์ อาจารย์) ๑๐. ธรรมทานย่อมชนะทานทั้งปวง รสแห่ง ธรรมย่อมชนะรสทั้งปวง ความยินดีในธรรม ย่อม ชนะความยินดีทั้งปวง ความสิ้นไปแห่งตัณหาย่อม ชนะทุกข์ทั้งปวง. โภคะทั้งหลาย ย่อมฆ่าคนทรามปัญญา แต่ ไม่ฆ่าคนผู้แสวงหาฝั่งโดยปกติ คนทรามปัญญา ย่อมฆ่าตนเหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะความทะยานอยาก ในโภคะ. นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มี ราคะเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศ- จากราคะ จึงเป็นของมีผลมาก นาทั้งหลายมีหญ้า เป็นโทษ หมู่สัตว์ก็มีโทสะเป็นโทษฉะนั้นแล ทาน ที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโทสะ จึงมีผลมาก นาทั้ง- หลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีโมหะเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโมหะจึงมีผล มาก นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีความ อยากเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจาก ความอยาก จึงมีผลมาก. พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภปลาชื่อกปิละ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า " มนุชสฺส " เป็นต้น. ได้ยินว่า ในอดีตกาล ในกาลแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพระนาม ว่ากัสสป ปรินิพพานแล้ว กุลบุตรสองคนพี่น้องออกบวชในสำนักแห่ง พระสาวกทั้งหลาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ