เล่มที่ 43
ส่วนที่ 171
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 171 อ้างอิง: Book 43, Section 171 ประเภท: section
เนื้อหา
ท่านทั้งหลาย จงยินดีในความไม่ประมาท จงตามรักษาจิตของตน จงถอนตนขึ้นจากหล่ม ประ- หนึ่งช้างที่จมลงในเปือกตม ถอนตนขึ้นได้ฉะนั้น. ถ้าว่าบุคคลพึงได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษา ตัว มีธรรมเครื่องอยู่อันดี เป็นนักปราชญ์ ไว้เป็นผู้ เที่ยวไปด้วยกันไซร้ เขาพึงครอบงำอันตรายทั้งสิ้น เสียแล้ว พึงเป็นผู้มีใจยินดี มีสติ เที่ยวไปกับสหาย นั้น หากว่าบุคคลไม่พึงได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษา ตัว มีธรรมเครื่องอยู่อันดี เป็นนักปราชญ์ ไว้เป็นผู้ เที่ยวไปด้วยกันไซร้ เขาพึงเที่ยวไปคนเดียว เหมือน พระราชาทรงละแว่นแคว้น ที่ทรงชนะเด็ดขาดแล้ว (หรือ) เหมือนช้างชื่อว่ามาตังคะ ละโขลงแล้ว เที่ยว ไปในป่าตัวเดียวฉะนั้น. ความเที่ยวไปแห่งบุคคลคน เดียวประเสริฐกว่า เพราะคุณเครื่องเป็นสหายไม่ มีอยู่ในชนพาล บุคคลนั้นพึงเป็นผู้ผู้เดียวเที่ยวไป เหมือนช้างชื่อมาตังคะ ตัวมีความขวนขวายน้อย เที่ยวไปอยู่ในป่าฉะนั้น และไม่พึงทำบาปทั้งหลาย. เมื่อความต้องการเกิดขึ้น สหายทั้งหลายนำ ความสุขมาให้ ความยินดีด้วยปัจจัยนอกน ๆ (ตาม มีตามได้) นำความสุขมาให้ บุญนำความสุขมาให้ ในขณะสิ้นชีวิต การละทุกข์ทั้งปวงเสียได้นำความ สุขมาให้ ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่มารดา นำความสุข มาให้ในโลก อนึ่ง ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่บิดา นำ ความสุขมาให้ ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่สมณะ นำ ความสุขมาให้ในโลก อนึ่ง ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่ พราหมณ์นำความสุขมาให้ ศีลนำความสุขมาให้ ตราบเท่าเรา ศรัทธาที่ตั้งมั่นแล้ว นำความสุขมา ให้ การได้เฉพาะซึ่งปัญญา นำความสุขมาให้ การ ไม่ทำบาปทั้งหลาย นำความสุขมาให้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ