เล่มที่ 42
ส่วนที่ 355
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 355 อ้างอิง: Book 42, Section 355 ประเภท: section
เนื้อหา
กล่าวคําสัตย์เท่านั้นก็ได้ไปสวรรค์ได้ พระเถระ ฟังกรรมที่เทพธิดาเหล่านั้นทำแล้ว จึงลงจากสวรรค์ เข้าไปเฝ้าพระศาสดาแล้วทูลถามว่า " พระเจ้าข้า บุคคลอาจไหมหนอแล เพื่อจะได้ทิพยสมบัติ ด้วยเหตุเพียงกล่าวคำสัตย์ เพียงดับความโกรธ เพียง ถวายทานมีผลมะพลับเป็นต้น อันเล็กน้อยเหลือเกิน ? " พระศาสดา. โมคคัลลานะ เพราะเหตุไร เธอจึงถามเรา ? พวก เทพธิดาบอกเนื้อความนี้แก่เธอแล้ว มิใช่หรือ ? โมคคัลลานะ. อย่างนั้น พระเจ้าข้า บุคคลเห็นจะได้ทิพยสมบัติ ด้วยกรรมมีประมาณเท่านั้น. ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสกะพระโมคคัลลานะนั้นว่า " โมคคัลลานะ บุคคลกล่าวเพียงคําสัตย์ก็ดี ละเพียงความโกรธก็ดี ถวายทานเพียงเล็ก น้อยก็ดี ย่อมไปเทวโลกได้เเท้ " ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- สจฺจํ ภเณ น กุชฺเฌยฺย ทชฺชา อปฺปสฺมิ ยาจิโต เอเตหิ ตีหิ าเนหิ คจฺเฉ เทวาน สนฺติเก. " บุคคลควรกล่าวคำสัตย์ ไม่ควรโกรธ, ถึงถูก เขาขอน้อย ก็พึงให้, บุคคลพึงไปในสำนักของเทวดา ทั้งหลายได้ ด้วยฐานะ ๓ นั่น. " บรรดาบทเหล่านั้น สองบทว่า สจฺจํ ภเณ ความว่า พึงแสดง คือ พึงกล่าวคำสัตย์, อธิบายว่า ควรตั้งมั่นอยู่ในคำสัตย์. บทว่า น กุชฺเฌยฺย ได้แก่ ไม่ควรโกรธต่อบุคคลอื่น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ