เล่มที่ 42
ส่วนที่ 295
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 295 อ้างอิง: Book 42, Section 295 ประเภท: section
เนื้อหา
ชิฆจฺฉา ปรมา โรคา สงฺขารา ปรมา ทุกฺขา เอตํ ญฺตวา ยถาภูตํ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ. " ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง, สังขารทั้งหลาย เป็น ทุกข์อย่างยิ่ง, บัณฑิตทราบเนื้อความนั่น ตามความ จริงแล้ว (กระทำให้เเจ้งซึ่งพระนิพพาน) เพราะ พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง. " บรรดาบทเหล่านั้น บาทพระคาถาว่า ชิฆจฺฉา ปรมา โรคา ความ ว่า เพราะโรคอย่างอื่นรักษาคราวเดียวก็หาย หรือว่าอันบุคคลย่อมบำบัด ได้ ด้วยความสามารถแห่งองค์นั้น ๆ (คือเป็นครั้งคราว). ส่วนความหิว ต้องรักษากันสิ้นกาลเป็นนิตย์ทีเดียว เหตุนั้น ความหิวนี้จึงจัดเป็นเยี่ยม กว่าโรคที่เหลือ. ขันธ์ ๕ ชื่อว่า สังขารทั้งหลาย. สองบทว่า เอตํ ตฺวา ความว่า บัณฑิตทราบเนื้อความตามเป็นจริงว่า " โรคเสมอด้วยความหิว ย่อมไม่มี, ชื่อว่าทุกข์ เสมอด้วยการบริหารขันธ์ ย่อมไม่มี, " แล้วกระทำพระ- นิพพานให้แจ้ง. บาทพระคาถาว่า นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ความว่า เพราะพระนิพพาน นั้น เป็นสุขอย่างยอด คืออย่างสูงสุดกว่าสุขทั้งหมด. ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา- ปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. ๖. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล [๑๖๒] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระเจ้า ปเสนทิโกศล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า " อาโรคฺยปรมา ลาภา " เป็น ต้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ