เล่มที่ 42
ส่วนที่ 115
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 115 อ้างอิง: Book 42, Section 115 ประเภท: section
เนื้อหา
ราชรถที่วิจิตรดียังคร่ำคร่าได้เเล อนึ่ง ถึง สรีระ ก็ย่อมถึงความคร่ำคร่า ธรรมของสัตบุรุษหา เข้าถึงความคร่ำคร่าไม่ สัตบุรุษทั้งหลายแล ย่อม ปราศรัยกับด้วยสัตบุรุษ. คนมีสุตะน้อยนี้ ย่อมแก่เหมือนโคถึก เนื้อ ของเขาย่อมเจริญ แต่ปัญญาของเขาหาเจริญไม่. เราแสวงหาช่างผู้ทำเรือน เมื่อไม่ประสบ จึงได้ท่องเที่ยวไปสู่สงสาร มีชาติเป็นอเนก ความ เกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์ แน่ะนายช่างผู้ทำเรือน เราพบ ท่านแล้ว ท่านจะทำเรือนอีกไม่ได้ ซี่โครงทุกซี่ของ ท่านเราหักเสียแล้ว ยอดเรือนเราก็รื้อเสียแล้ว จิต ของเราถึงธรรมปราศจากเครื่องปรุงแต่งแล้ว เพราะ เราบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นตัณหาแล้ว. พวกคนเขลาไม่ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ได้ ทรัพย์ในคราวยังเป็นหนุ่มสาว ย่อมซบเซาดังนก กะเรียนแก่ ซบเซาอยู่ในเปือกตมที่หมดปลาฉะนั้น. พวกคนเขลาไม่ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่ได้ทรัพย์ใน คราวยังเป็นหนุ่มสาว ย่อมนอนทอดถอนถึงทรัพย์เก่า เหมือนลูกศรที่ตกจากแล่งฉะนั้น. ๑. เรื่องหญิงสหายของนางวิสาขา [๑๑๘] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพวกหญิง สหายของนางวิสาขา ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า " โก นุ หาโส กิมา- นนฺโท " เป็นต้น. ดังได้สดับมา กุลบุตร ๕๐๐ คน ในพระนครสาวัตถี ได้มอบภริยา ของตนๆกะนางวิสาขามหาอุบาสิกา ด้วยมุ่งหมายว่า " ด้วยอุบายอย่างนี้ ภริยาเหล่านี้จักเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาท. " หญิงเหล่านั้นเมื่อไปสวน ก็ดี ไปวิหารก็ดี ย่อมไปกับนางวิสาขานั่นแล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ