เล่มที่ 40
ส่วนที่ 4
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 4 อ้างอิง: Book 40, Section 4 ประเภท: section
เนื้อหา
ข้าพเจ้า ๑ อันพระกุมารกัสสปเถระ ๒ ผู้ฝึกตน เรียบร้อยแล้ว ประพฤติสม่ำเสมอโดยปกติ มีจิต มั่นคง ใคร่ความดำรงมั่นแห่งพระสัทธรรม หวังอยู่ว่า " พระอรรถกถา อันพรรณนาอรรถแห่งพระธรรมบท อันงาม ที่พระศาสดาผู้ฉลาดในสภาพที่เป็นธรรม และมิใช่ธรรม มีบทคือพระสัทธรรมถึงพร้อมแล้ว มี พระอัธยาศัยอันกำลังแห่งพระกรุณาให้อุตสาหะด้วย ได้แล้ว ทรงอาศัยเหตุนั้น ๆ แสดงแล้ว เป็นเครื่อง เจริญปีติปราโมทย์ ของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นคำที่สุขุมละเอียด นำสืบ ๆ กันมา ตั้งอยู่แล้ว ในตามพปัณณิทวีป ๓ โดยภาษาของชาวเกาะ ยังไม่ ทำความถึงพร้อมแห่งประโยชน์ ให้สำเร็จแก่สัตว์ ทั้งหลายที่เหลือได้. ไฉนพระอรรถกถาแห่งพระ- ๑. พระพุทธโฆษาจารย์. ๒. เป็นนามพระสังฆเถระองค์หนึ่ง ในสมัยพระพุทธ โฆษาจารย์ไม่ใช่พระกุมารกัสสป ในสมัยพุทธกาล. ๓. เกาะเป็นที่อยู่ของชาวชน ที่มีฝ่ามือแดง คือ เกาะลังกา [Ceylon]. ธรรมบทนั้น จะทำประโยชน์ให้สำเร็จแก่โลกทั้งปวง ได้" ดังนี้ อาราธนาโดยเคารพแล้ว จึงขอนมัสการ พระบาทแห่งพระสัมพุทธเจ้าผู้ทรงสิริ ทรงแลพึง ที่สุดโลกได้ มีพระฤทธิ์รุ่งโรจน์ ทรงยังประทีป คือ พระสัทธรรมให้รุ่งโรจน์ ในเนื้อโลกอันมืด คือโมหะ ใหญ่ปกคลุมแล้ว, บูชาพระสัทธรรมแห่งพระสัม- พุทธเจ้าพระองค์นั้นและทำอัญชลีแด่พระสงฆ์แห่ง พระสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้นแล้ว จักกล่าวอรรถกถา อันพรรณนาอรรถแห่งพระธรรมบทนั้น ด้วยภาษาอื่น โดยอรรถไม่ให้เหลือเลย ละภาษานั้นและลำดับคำ อันถึงพิสดารเกินเสีย ยกขึ้นสู่ภาษาอันเป็นแบบที่ ไพเรา ๑ อธิบายบทพยัญชนะแห่งคาถาทั้งหลาย ที่ท่านยังมิได้อธิบายไว้แล้วในอรรถกถานั้นให้สิ้นเชิง นำมาซึ่งปีติปราโมทย์แห่งใจ อิงอาศัยอรรถและธรรม แก่นักปราชญ์ทั้งหลาย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ