เล่มที่ 39
ส่วนที่ 207
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 207 อ้างอิง: Book 39, Section 207 ประเภท: section
เนื้อหา
ชาณุสโสณิพราหมณ์ทูลถามว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม ถ้าหากว่าเปรตผู้เป็นญาติ- สาโลหิตนั้น ไม่เข้าถึงฐานะนั้น ใครเล่าบริโภคทาน นั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนพราหมณ์ หมู่เปรตที่เป็นญาติสาโลหิตแม่ เหล่าอื่นของเขา ที่เข้าถึงฐานะนั้น บริโภคทานนั้นนะสิ. ชาณุสโสณิพราหมณ์ทูลถามว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม ทั้งเปรตที่เป็นญาติสาโลหิต ผู้นั้น ก็ไม่เข้าถึงฐานะนั้น ทั้งหมู่เปรตที่เป็นญาติสา- โลหิตแม้เหล่าอื่นของเขา ก็ไม่เข้าถึงฐานะนั้น ใครเล่า จะบริโภคทานนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนพราหมณ์ ฐานะที่จะพึงว่างจากญาติสา- โลหิตผู้ล่วงลับไปแล้วโดยกาลช้านานเช่นนี้ มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาสที่จะมีได้ ก็แต่ว่า แม้ทายกผู้ให้ย่อมไม่ไร้ ผลนะพราหมณ์. พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อทรงชมพระราชาเพราะอาศัยสมบัติของหมู่ พระประยูรญาติในชาติก่อนของพระเจ้ามคธรัฐ ที่เข้าถึงปิตติวิสัย จึงทรงแสดง ว่า ขอถวายพระพร พระประยูรญาติของมหาบพิตรเหล่านี้ดีใจ พากันชมเชย ในทานสัมปทาน จึงตรัสว่า หมู่เปรตพากันชมว่า พวกเราได้สมบัติ เพราะ เหตุแห่งญาติเหล่าใด ขอญาติเหล่านั้นของพวกเราจง มีชีวิตอยู่ยั่งยืน และญาติเหล่านั้นทำการบูชาพวกเรา แล้ว ทั้งทายกทั้งหลาย ก็ไม่ไร้ผล ดังนี้. เมื่อทรงแสดงความไม่มีเหตุที่ให้ได้สมบัติอย่างอื่น มีกสิกรรมและโครักขกรรม เป็นต้น ของหมู่เปรตที่เข้าถึงปิตติวิสัยเหล่านั้น แต่ความที่หมู่เปรตเหล่านั้น. ยังชีพให้เป็นไปด้วยทาน ที่ญาติให้จากมนุษยโลกนี้ จึงตรัสกึ่งหลังแห่งคาถาที่ ๖ ว่า น หิ ตตฺถ กสิ อตฺถิ และคาถาที่ ๗ นี้ว่า วณิชฺชา ตาทิสี เป็นต้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ