เล่มที่ 39
ส่วนที่ 113
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 113 อ้างอิง: Book 39, Section 113 ประเภท: section
เนื้อหา
๑. ที.ปา. ๑๑/ข้อ ๒๐, ๒. สํ, สคาก. ๑๕/ข้อ ๙๓๐ ดูก่อนมาตลี คฤหสถ์เหล่าใด ทำบุญ มีศีล เป็นอุบาสก เลี้ยงดูภรรยาโดยธรรม เราย่อมนอบน้อม คฤหัสถ์เหล่านั้น. การงานทั้งหลาย มีกสิกรรมทำไร่นา โครักขกรรมเลี้ยงโคและวณิช- กรรม ค้าขายเป็นต้น เว้นจากภาวะอากูล มีการล่วงเลยเวลา การทำไม่เหมาะ และการทำย่อหย่อนเป็นต้น เพราะเป็นผู้รู้จักกาล เพราะเป็นผู้ทำเหมาะ เพราะ เป็นผู้ไม่เกียจคร้าน และเพราะไม่ควรพินาศ เหตุถึงพร้อมด้วยความขยัน หมั่นเพียร ชื่อว่าการงานไม่อากูล. การงานไม่อากูลเหล่านั้น อันบุคคลประกอบ ได้อย่างนี้ ก็เพราะตน บุตรภรรยา หรือทาสและกรรมกร เป็นผู้ฉลาด ตรัสว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุให้ได้ทรัพย์ ข้าวเปลือกและความเจริญใน ปัจจุบัน. สมจริงดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดังนี้ว่า ผู้มีธุระ ทำเหมาะ หมั่น ย่อมได้ทรัพย์. แลว่า ผู้ชอบนอนหลับกลางวัน เกลียดการขยันกลาง คืน เมาประจำ เป็นนักเลงครองเรือนไม่ได้. ประโยชน์ ทั้งหลายย่อมล่วงเลย พวกคนหนุ่มที่ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นแล้ว. ผู้ใดไม่สำคัญ ความเย็นและควานร้อนยิ่งไปกว่าหญ้า ทำกิจของลูก ชาย ผู้นั้นย่อมไม่เสื่อมจากสุข. และว่า เมื่อคนรวบรวมโภคทรัพย์ เหมือนแมลงผึ้งรวบ รวมน้ำหวาน โภคทรัพย์ย่อมสะสมเป็นกอง เหมือน จอมปลวกที่ปลวกทั้งหลายก่อขึ้นฉะนั้น.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ