เล่มที่ 39
ส่วนที่ 99
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 99 อ้างอิง: Book 39, Section 99 ประเภท: section
เนื้อหา
อนึ่ง บัณฑิตเสมือนของหอมมีกฤษณา และดอกไม้เป็นต้น คนผ้คบ บัณฑิตก็เสมือนห่อด้วยใบไม้ที่ห่อของหอมมีกฤษณาและดอกไม้เป็นต้น ยังประ- สบภาวะที่วิญญูชนชมเชยและพอใจ. แม้พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ได้ตรัสไว้ดังนี้ว่า ตครญฺจ ปลาเสน โย นโร อุปนยฺหติ ปตฺตาปิ สุรภี วายนฺติ เอวํ ธีรูปเสวนา. นรชนผู้ใดห่อกฤษณาไว้ด้วยใบไม้แม้ใบไม้ของ นรชนผู้นั้นก็ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง การคบบัณฑิต ก็เหมือน อย่างนั้น. อนึ่งเล่า เมื่อท้าวสักกะจอมทวยเทพประทานพรแก่ อกิตติบัณฑิตก็ กล่าวว่า ธีรํ ปสฺเส สุเณ ธีรํ ธีเรน สห สํวเร ธีเรนลฺลาปสลฺลาปํ ตี กเร ตญฺจ โรจเย. ควรพลบัณฑิต ควรฟังบัณฑิต ควรอยู่ร่วมกับ บัณฑิต ควรทำการเสทนาปราศรัยกับบัณฑิต และ ควรชอบใจบัณฑิตนั้น. ท้าวสักกะจอมทวยเทพตรัสถามว่า กินฺนุ เต อกรํ ธีโร วท กสฺสป การณํ เกน กสฺสป ธีรสฺส ทสฺสนํ อภิกงฺขสิ. ท่านกัสสปะ ทำไมหนอ บัณฑิตจึงไม่ทำต่อ ท่าน โปรดบอกเหตุมาสิ เพราะเหตุไรหนอ ท่านจึง อยากพบบัณฑิต นะท่านกัสสปะ. อกิตติบัณฑิตตอบว่า นยํ นยติ เมธาวี อธุรายํ น ยุญชติ สุนโย เสยฺยโส โหติ สมฺมา วุตฺโต น กุปฺปติ วินยํ โส ปชานาติ สาธุ เตน สมาคโม. บัณฑิตย่อมแนะนำเรื่องที่ควรแนะนำ ไม่จูงคน ไปในกิจมิใช่ธุระ แนะนำเขาก็ง่ายดี เพราะเขาถูกว่า กล่าวโดยดี ก็ไม่โกรธ บัณฑิตนั้นรู้วินัย สมาคมกับ บัณฑิตนั้นได้ เป็นการดี.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ