เล่มที่ 38
ส่วนที่ 72
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 72 อ้างอิง: Book 38, Section 72 ประเภท: section
เนื้อหา
จุนทสูตรที่ ๔ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. ท่านพระมหาจุนทะ กล่าวอาการแห่งญาณทัสสนะ ด้วยบทว่า ชานามิมํ ธมฺมํ นี้. ท่านกล่าววาทะแม้ทั้ง ๒ รวมกันในวาระที่ ๓ แห่งภาวนาวาระ ด้วยบทว่า ภาวิตกาโยมฺหิ เป็นต้น. ก็วาทะแม้ทั้ง ๓ นั้นย่อมปฏิญญาพระอรหัตเหมือนกัน. บทว่า อฑฺฒวาทํ วเทยฺย ความ ว่า พึงกล่าวอวดว่าฉันเป็นคนมีความมั่งคั่ง. บทว่า อุปนีหาตุํ แปลว่า เพื่อนำออกให้. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บ่อเกิดแห่งกสิณ ๑๐ ประการนี้ ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัด ซึ่ง ปฐวีกสิณ ในเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ไม่มีสอง หาปริมาณมิได้ บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัด ซึ่ง อาโปกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง เตโชกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อม รู้ชัดซึ่ง วาโยกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง นีลกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่ง ย่อมรู้ชัดซึ่ง ปีตกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง โลหิตกสิณ ... บุคคลผู้ หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง โอทาตกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง อากาสกสิณ ... บุคคลผู้หนึ่งย่อมรู้ชัดซึ่ง วิญญาณกสิณ ในเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ไม่มีสอง หาปริมาณไม่ได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บ่อเกิดแห่งกสิณ ๑๐ ประการนี้แล. กสิณสูตรที่ ๕ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ