เล่มที่ 37
ส่วนที่ 217
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 217 อ้างอิง: Book 37, Section 217 ประเภท: section
เนื้อหา
พระการอยู่ร่วมกัน พึงรู้ได้ว่า ผู้นี้มี ความปรารถนาลามก มักโกรธ มักลบหลู่ หัวดื้อ ตีเสนอ ริษยา ตระหนี่ โอ้อวด บางคนในท่าม กลางประชุมชน พูดไพเราะ ดังพระสมณะ พูด ปิดบังความชั่วที่ตนทำ มีความเห็นลามกไม่เอื้อ- เฟื้อ พูดเลอะเลือน พูดเท็จ เธอทั้งหลายทราบ บุคคลนั้นว่าเป็นอย่างไรแล้ว จงพร้อมใจกัน ทั้งหมดขับบุคคลนั้นเสีย จงกำจัดบุคคลที่เป็นดัง หยากเยื่อ จงถอนบุคคลที่เสียในออกเสีย แต่นั้น จงนำคนแกลบ ผู้มิใช่สมณะแต่ยังนับว่าเป็น สมณะออกเสีย เธอทั้งหลาย เมื่อต้องการอยู่รวม กับคนดี และคนไม่ดี ครั้นกำจัดคนที่มีความ ปรารถนาลามก มีอาจาระและโคจรลามกออก แล้ว จงเป็นผู้มีสติ แต่นั้น เธอทั้งหลายเป็นผู้ พร้อมเพรียงกัน เป็นผู้มีปัญญารักษาตน จัก กระทำที่สุดทุกข์ได้. กรัณฑวสูตรที่ ๑๐ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อญฺเนาฺฺํ ปฏิจรติ ความว่า เอาเหตุหรือคำอื่นมา กลบเกลื่อนเหตุหรือคำอื่น. บทว่า พหิทฺธา กถํ อปนาเมติ ความว่า ทำถ้อยคำที่แทรกเข้ามาอย่างอื่นให้ออกนอกทาง. บทว่า อปเนยฺโย ได้แก่บุคคลนี้พึงนำออกไป. บทว่า สมณทูสี ได้แก่ ผู้ประทุษร้าย สมณะ. บทว่า สมณปลาโป ความว่า ชื่อว่าเป็นสมณะแกลบใน สมณะทั้งหลาย เพราะไม่มีแก่น เหมือนแกลบข้าวในข้าวทั้งหลาย. บทว่า สมณกรณฺฑโว ได้แก่ สมณะหยากเยื่อ. บทว่า พหิทฺธา นาเสนฺติ แปลว่า ขับออกไปภายนอก.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ