เล่มที่ 36
ส่วนที่ 307
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 307 อ้างอิง: Book 36, Section 307 ประเภท: section
เนื้อหา
ดูก่อนสารีบุตร เธอทั้งหลายพึงรู้จักคฤหัสถ์คนใดคนหนึ่ง ผู้นุ่งห่ม ผ้าขาว มีการงาน สำรวมดีในสิกขาบท ๕ ประการ และมีปกติได้ตามความ ปรารถนา ได้โดยไม่ยาก ไม่ลำบาก ซึ่งธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน อันมีในจิตยิ่ง ๔ ประการนี้ และคฤหัสถ์นั้น เมื่อหวังอยู่ ก็พึงพยากรณ์ตน ด้วยตนเองว่า เราเป็นผู้มีนรกสิ้นแล้ว มีกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรตวิสัย อบาย ทุคติ และวินิบาตสิ้นแล้ว เป็นพระโสดาบัน มีอันไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา เป็นผู้เที่ยงที่จะตรัสรู้เป็นเบื้องหน้า. บัณฑิตเห็นภัยในนรกแล้ว พึงเว้น บาปเสีย สมาทานอริยธรรมแล้ว พึงเว้น บาปเสีย ไม่พึงเบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย ในเมื่อความพยายามมีอยู่ ไม่พึงกล่าวคำ เท็จทั้งที่รู้ ไม่พึงแตะต้องของที่เจ้าของ ไม่ให้ ยินดีด้วยภริยาของตน ไม่พึงยินดี ภริยาผู้อื่น และไม่พึงดื่มสุราเมรัยเครื่อง ยังจิตให้หลงใหล พึงระลึกถึงพระสัม- พุทธเจ้าเสมอ และพึงตรึกถึงพระธรรม เสมอ พึงอบรมจิตให้ปราศจากพยาบาท อันเป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เทวโลก ทัก- ษิณาทานที่ผู้ต้องการบุญ แสวงหาบุญให้ แล้ว ในสัตบุรุษก่อน ในเมื่อไทยธรรม เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเป็นทักษิณามีผลไพบูลย์. ดูก่อนสารีบุตร เราจักบอกสัตบุรุษ ให้ จงฟังคำของเรา ในบรรดาโค ดำ ขาว แดง หมอก พร้อย หม่น หรือ แดงอ่อน ชนิดใดชนิดหนึ่ง โคที่ฝึกแล้ว ย่อมเกิดเป็นโคหัวหน้าหมู่ใด หัวหน้าหมู่ ตัวนั้นเป็นโคที่นำธุระไปได้ สมบูรณ์ด้วย กำลัง เดินได้เรียบร้อยและเร็ว คนทั้งหลาย ย่อมเทียมโคตัวนั้นในการขนภาระ ไม่ คำนึงถึงสีของมัน ฉันใด ในหมู่มนุษย์ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ในชาติอย่างใดอย่าง- หนึ่ง คือ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร จัณฑาล ปุกกฺสะ บรรดามนุษย์ เหล่านั้นทุก ๆ ชาติ คนผู้ที่ฝึกแล้ว ย่อม เกิดเป็นผู้มีวัตรดี ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ ด้วยศีล กล่าวคำสัตย์ มีใจประกอบด้วย หิริ ละชาติและมรณะได้แล้ว อยู่จบ พรหมจรรย์ ปลงภาระลงแล้ว ไม่ประกอบ ด้วยกิเลส ได้ทำกิจเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง ดับแล้ว เพราะไม่ถือมั่น ก็ทักษิณาที่บำเพ็ญใน ผู้นั้น ผู้ปราศจากความกำหนัด เป็น บุญเขต ย่อมมีผลไพบูลย์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ