เล่มที่ 36
ส่วนที่ 71
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 71 อ้างอิง: Book 36, Section 71 ประเภท: section
เนื้อหา
นรชนเมื่อคำนึงถึงเหตุนี้ว่า เราได้ ใช้จ่ายโภคทรัพย์เลี้ยงตนแล้ว ได้ใช้จ่าย โภคทรัพย์เลี้ยงคนที่ควรเลี้ยงแล้ว ได้ผ่าน พ้นภัยที่เกิดขึ้นแล้ว ได้ให้ทักษิณาอันมี ผลสูงเลิศแล้ว ได้ทำพลี ๕ ประการแล้ว และได้บำรุงท่านผู้มีศีล สำรวมอินทรีย์ ประพฤติพรหมจรรย์แล้ว บัณฑิตผู้อยู่ ครองเรือน พึงปรารถนาโภคทรัพย์ เพื่อ ประโยชน์ใด ประโยชน์นั้น เราก็ได้บรรลุ แล้ว เราได้ทำสิ่งที่ไม่ต้องเดือดร้อนแล้ว ดังนี้ ชื่อว่าเป็นผู้ดำรงอยู่ในธรรมของพระ- อริยะ บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญเขา ในโลกนี้ เมื่อเขาละจากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมบันเทิงใจในสวรรค์. จบอาทิยสูตรที่ ๑ ชื่อว่าย่อมมีมาเพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุข แก่ชนเป็นอันมาก ฉันใด สัปบุรุษเมื่อเกิดในสกุล ย่อมเกิดมาเพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อ ความสุข แก่ชนเป็นอันมาก คือ แก่มารดาบิดา แก่บุตรภริยา แก่ทาส กรรมกร คนรับใช้ แก่มิตรสหาย แก่สมณพราหมณ์ ฉันนั้นเหมือนกัน. สัปบุรุษผู้ครอบครองโภคทรัพย์ เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนเป็นอันมาก เทวดาย่อมรักษาเขาผู้อันธรรมคุ้มครอง เป็นพหูสูต สมบูรณ์ด้วยศีลและความ ประพฤติ เกียรติย่อมไม่ละเขาผู้ตั้งอยู่ใน ธรรม ใครจะสามารถติเตียนเขาผู้ตั้งอยู่ ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล มีวาจาสัจ มีหิริ ในใจ เปรียบเสมือนแห่งทองชมพูนุท แม้ เทวดาก็ชม แม้พรหมก็สรรเสริญเขา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ