เล่มที่ 35
ส่วนที่ 272
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 272 อ้างอิง: Book 35, Section 272 ประเภท: section
เนื้อหา
พึงทราบวินิจฉัยในทุติยกาลสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า กาลา นั่นเป็นชื่อแห่งกุศลธรรมที่เป็นไปด้วยอำนาจการฟัง ธรรมเป็นต้นในกาลนั้น ๆ กาลเหล่านั้น จักแจ่มชัด และจักเป็นไป. บทว่า อาสวานํ ขยํ ได้แก่ พระอรหัต. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีทุจริต ๔ นี้ ฯลฯ คือ มุสาวาโท พูดเท็จ ปิสุณา วาจา พูดส่อเสียด ผรุสา วาจา พูดคำหยาบ สมฺผปฺปลาโป พูดเหลวไหล ภิกษุทั้งหลาย นี้แล วจีทุจริต ๔. จบปฐมจริตสูตรที่ ๘ ปฐมจริตสูตรที่ ๘ ง่ายทั้งนั้น. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริต ๔ นี้ ฯลฯ คือ สจฺจวาจา พูดจริง อปิสุณวาจา ไม่พูดส่อเสียด สณฺหวาจา พูดสุภาพ มนฺตาภาสา พูดด้วยปัญญา ภิกษุทั้งหลาย นี้แล วจีสุจริต ๔. พึงทราบวินิจฉัยในทุติยจริตสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า สณฺหวาจา ได้แก่ วาจาอ่อนโยน. บทว่า มนฺตาภาสา ได้แก่ เรื่องที่กำหนดด้วยปัญญา ที่เรียกว่ามันตาแล้ว จึงกล่าว. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สาระ ๔ นี้ ฯลฯ คือ สีลสาระ สมาธิสาระ ปัญญาสาระ วิมุตติสาระ นี้แล สาระ ๔ ประการ. จบสารสูตรที่ ๑๐ จบอาภาวรรคที่ ๕ จบตติยปัณณาสก์ สารสูตรที่ ๑๐ บทว่า สีลสาโร คือศีลที่ให้ถึงสาระ. แม้ในบทที่เหลือ ก็นัยนี้แล. จบอรรถกถาสารสูตรที่ ๑๐ จบอาภาวรรควรรณนาที่ ๕ จบตติยปัณณาสก์
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ