เล่มที่ 35
ส่วนที่ 10
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 10 อ้างอิง: Book 35, Section 10 ประเภท: section
เนื้อหา
ภิกษุทั้งหลาย นี้แลบุคคล ๔ จำพวกมีปรากฏอยู่ในโลก. บุคคลใด ถ้าเป็นคนสดับน้อย ทั้งไม่ ตั้งอยู่ในศีล บัณฑิตทั้งหลายย่อมติเตียน บุคคลนั้นทั้ง ๒ ทาง คือทั้งทางศีล ทั้ง ทางสดับ. บุคคลใด ถ้าแม้เป็นคนสดับน้อย แต่ตั้งมั่นอยู่ในศีล บัณฑิตทั้งหลายย่อม สรรเสริญบุคคลนั้นทางศีล แต่การสดับ ของเขาบกพร่อง. บุคคลใด ถ้าแม้เป็นคนสดับมา แต่ไม่ตั้งมั่นอยู่ในศีล บัณฑิตทั้งหลายย่อม ติเตียนบุคคลนั้นทางศีล แต่การสดับของ เขาพอการ. บุคคลใด ถ้าเป็นคนสดับมาก ทั้ง ตั้งมั่นอยู่ในศีล บัณฑิตทั้งหลายย่อม สรรเสริญบุคคลนั้นทั้ง ๒ ทาง คือทั้งทาง ศีล ทั้งทางการสดับ. ใครจะควรติบุคคลผู้ได้สดับมาก ทั้งเป็นผู้ทรงธรรม ตอบด้วยปัญญา เป็น สาวกพระพุทธเจ้า ราวกะแต่งทองชมพูนท นั้นเล่า แม่เหล่าเทวดาดีย่อมชม ถึงพรหม สรรเสริญ. พึงทราบวินิจฉัยในอัปปสุตสูตรที่ ๖ ดังต่อไปนี้. บทว่า อนุปปนฺโน แปลว่า ไม่เข้าถึง. ในบทมีอาทิว่า สุตฺตํ นี้ อุภโตวิภังค์ นิทเทส ขันธกปริวาร สุตตนิบาต มงคลสูตร รตนสูตร นาลกสูตร ตุวฏกสูตร พระดำรัสของพระตถาคตแม้อื่นมี ชื่อว่าสูตร พึง ทราบว่า สูตร. พระสูตรที่มีคาถาแม้ทั้งหมด พึงทราบว่า เคยยะ. โดยเฉพาะ อย่างยิ่งในสังยุตตนิกาย สคาถวรรคแม้ทั้งหมด อภิธรรมปิฎกแม้ทั้งสิ้น สูตรที่ ไม่มีคาถา พระพุทธพจน์แม้อื่นที่ไม่สงเคราะห์เข้ากับองค์ ๘ เหล่าอื่น พึง ทราบว่า เวยยากรณะ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ