เล่มที่ 34
ส่วนที่ 86
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 86 อ้างอิง: Book 34, Section 86 ประเภท: section
เนื้อหา
ว่าด้วยการเข้าเจโตวิมุตติ และ ปัญญาวิมุตติ ครั้งนั้นแล ท่านอานนท์เข้าไปเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นเข้าไปถึงแล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนหนึ่ง ท่าน อานนท์ ผู้นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กราบทูลถาม พระผู้มีพระ- ภาคเจ้า ว่า จะพึงมีหรือ พระพุทธเจ้าข้า การได้สมาธิแห่งภิกษุอย่างที่เป็น เหตุให้ อหังการ มมังการ และ มานานุสัย ไม่พึงมีในกายอันมีวิญญาณนี้ และ ... ในสรรพนิมิตภายนอก อนึ่ง เมื่อภิกษุเข้าถึงเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันให้อยู่ อหังการ มมังการ และมานานุสัยย่อมไม่มี ภิกษุพึงเข้าถึง เจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันนั้นอยู่ (มีหรือ). "มีได้ อานนท์ การได้สมาธิอย่างนั้น..." "มีอย่างไร พระพุทธเจ้าข้า ..." อานนท์ ความตรึกอย่างนี้ย่อมมีแก่ภิกษุในศาสนานี้ว่า นั่นละเอียด นั่นประณีต นี่คืออะไร นี่คือธรรมเป็นที่ระงับสังขารทั้งปวง เป็นที่ สละอุปธิทั้งหมด เป็นที่สิ้นตัณหา เป็นที่หมดกำหนัด เป็นที่ดับ คือ นิพพาน มีอย่างนี้แล อานนท์ การได้สมาธิอย่างนั้น... ก็แล คำที่เราหมายเอาความที่กล่าวมานี้ ได้กล่าวในปุณณกปัญหาใน ปารายนวรรคว่า ความหวั่นไหวในโลกไหน ๆ ของ ผู้ใดไม่มี เพราะพิจารณาเห็นอารมณ์ อันยิ่งและหย่อนในโลก เรากล่าวว่า ผู้นั้น ซึ่งเป็นคนสงบไม่มีโทษดุจควัน ไม่มี ทุกข์ใจ ไม่มีความหวัง ข้ามชาติและชรา ได้ ดังนี้ .
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ