เล่มที่ 33
ส่วนที่ 368
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 368 อ้างอิง: Book 33, Section 368 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า ตถาคเต จ ตถาคตสาวเก เจ ความว่า ปฏิบัติผิดใน พระตถาคต เช่นพระเทวทัต และปฏิบัติผิดในสาวกของพระตถาคต เช่นพระโกกาลิกะ. ในฝ่ายขาว ปฏิบัติชอบในพระตถาคต เช่นพระ อานนทเถระ และปฏิบัติชอบในสาวกของพระตถาคต เช่นบุตรของ เศรษฐีผู้เลี้ยงโคชื่อนันทะ. จบอรรถถถาสูตรที่ ๘ อรรถกถาสูตรที่ ๙ สูตรที่ ๙ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า สจิตฺตโวทานํ แปลว่า ความผ่องแผ้วแห่งจิตของตน บทนี้ เป็นชื่อของสมาบัติ ๘. บทว่า น จ กิญฺจิ โลเก อุปาทิยติ ความว่า ไม่ถือ คือไม่แตะต้องบรรดาธรรมมีรูปเป็นต้นแม้ธรรมอย่างหนึ่ง ไร ๆ ในโลก. ในสูตรนี้ ความไม่ถือมั่น เป็นธรรมที่ ๒ ด้วยประการ ฉะนี้. จบอรรถกถาสูตรที่ ๙ อรรถกถาสูตรที่ ๑๐ - ๑๑ สูตรที่ ๑๐ และสูตรที่ ๑๑ ง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๐ - ๑๑ จบอายาจนวรรคที่ ๒ ทานวรรคที่ ๓ สูตรที่ ๑ ๑๔๐. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทาน ๒ อย่างนี้ ๒ อย่าง เป็นไฉน คือ อามิสทาน ๑ ธรรมทาน ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทาน ๒ อย่างนี้แล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรดาทาน ๒ อย่างนี้ ธรรมทาน เป็นเลิศ. จบสูตรที่ ๑ สูตรที่ ๒ ๑๔๑. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การบูชา ๒ อย่างนี้ ๒ อย่างเป็นไฉน คือ การบูชาด้วยอามิส ๑ การบูชาด้วยธรรม ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การบูชา ๒ อย่างนี้แล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรดา การบูชา ๒ อย่างนี้ การบูชาด้วยธรรมเป็นเลิศ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ