เล่มที่ 32
ส่วนที่ 26
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 26 อ้างอิง: Book 32, Section 26 ประเภท: section
เนื้อหา
นกยูงนั้น ได้กระทำปริตร อันนี้แล้ว จึงเที่ยวแสวงอาหาร. นกยูงทองนั้น เที่ยวหากินตลอดวัน ในเวลาเย็นจึงเข้าไปที่อยู่ จึงแลดูดวงพระอาทิตย์ ซึ่งอัสดงคต ได้กล่าวชมเชยอย่างนี้ว่า พระอาทิตย์เขนดวงตาโลก เป็นราชาเอก มีสี เหลืองดังทอง ทำพื้นแผ่นดินให้สว่างไสว ย่อม อัสดงคตไป ด้วยเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอนอบน้อม พระอาทิตย์นั้น ซึ่งมีสีเหลืองดังสีทอง ทำพื้น แผ่นดินให้สว่างไสว ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้อัน ท่านคุ้มครองแล้ว ในวันนี้ พึงอยู่เป็นสุขตลอด คืน พราหมณ์เหล่าใด ผู้จบแวทในธรรมทั้งปวง ข้าพเจ้าขอนอบน้อม พราหมณ์เหล่านั้น และ พราหมณ์เหล่านั้น โปรดรักษาข้าพเจ้าด้วย ความนอบน้อมของข้าพเจ้าจงมีแด่พระพุทธเจ้า ทั้งหลาย ความนอบน้อมของข้าพเจ้าจงมีแด่พระ- โพธิญาณ ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่ ท่านผู้หลุดพ้นแล้วทั้งหลาย ความนอบน้อมของ ข้าพเจ้า จงมีแด่วิมุตติ (ธรรนเครื่องหลุดพ้น) นกยูงนั้นได้กระทำปริตรนี้แล้วจึงสำเร็จการอยู่แล. นกยูงนั้น ยับยั้งอยู่ตลอด ๗๐๐ ปี โดยทำนองนี้นั้นแล อยู่มาวันหนึ่ง ได้ยินเสียงนางนกยูง ก่อนแต่การกระทำปริตร ไม่ยอมระลึกการ กระทำปริตร จึงติดบ่วงของนายพราน ที่พระราชาส่งไป เสียงของ หญิง ครอบงำจิตของนกยูงทองตั้งอยู่ ด้วยประการฉะนี้แล. ได้ยินว่า ภิกษุหนุ่มผู้อยู่ที่ฉาตกบรรพต และภิกษุหนุ่มผู้อยู่ที่สุธามุณฑกวิหาร ได้ยินเสียงของหญิงย่อยยับไปแล้ว แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ