เล่มที่ 27
ส่วนที่ 206
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 206 อ้างอิง: Book 27, Section 206 ประเภท: section
เนื้อหา
พระพุทธเจ้า: ก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรหรือที่จะตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา เรานั่นเป็น นั่นเป็นตัวตน ของเรา. ภิ. ไม่ควรเห็นอย่างนั้น พระเจ้าข้า. พระพุทธเจ้า: เพราะเหตุนั้นแล ฯลฯ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ ย่อมทราบชัดว่า ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี ฉะนี้แล. จบ ปุณณมสูตรที่ ๑๐ จบ ขีชชนียวรรคที่ ๓ พึงทราบวินิจฉัยใน ปุณณมสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า ตทหุโปสเถ เป็นต้น ได้อธิบายไว้แล้วอย่างพิสดาร ในปวารณาสูตร. บทว่า กิญฺจิ เทสํ ได้แก่ เหตุบางอย่าง. ถามว่า เพราะเหตุไร พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสอย่างนี้ว่า เธอจงนั่งบนอาสนะของตนแล้วถามปัญหาที่เธอจำนงหมายเถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ