เล่มที่ 27
ส่วนที่ 150
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 150 อ้างอิง: Book 27, Section 150 ประเภท: section
เนื้อหา
คำว่า โภ นั้น เป็นเพียงการเรียกร้องกันตามธรรมดาเท่านั้น. บทว่า สกฺกายปริยาปนฺนา แปลว่า เนื่องด้วยเบญจขันธ์. เมื่อ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงชี้โทษแห่งวัฏฏะ ๒ แล้วทรงแสดงพระธรรม- ๑. ฉบับพม่า เป็น อุปฺปชฺชติ ไม่มี น แปลตามฉบับพม่า ๒. ปาฐะว่า ปตฺตโทสํ ฉบับพม่าเป็น วฏฺฏโทสํ แปลตามฉบับพม่า เทศนา กระทบไตรลักษณ์แก่เทวดาเหล่านั้นอยู่ ญาณภัย จึงก้าวลง ด้วยประการฉะนี้. บทว่า อภิญฺาย แปลว่า รู้แล้ว. บทว่า ธมฺมจกฺกํ หมายเอา ปฏิเวธญาณบ้าง เทศนาญาณบ้าง. พระญาณที่เป็นเหตุให้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประทับนั่ง ณ โพธิบัลลังก์ ได้แทงตลอด (อริย) สัจจะ ๔ พร้อมทั้งอาการ ๖ ได้ครบ ๑,๐๐๐ นัย ชื่อว่า ปฏิเวธญาณ. พระญาณที่เป็นเหตุให้พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงประกาศ ธรรมจักร ที่มีปริวัต ๓ (และ) มีอาการ ๑๒ ชื่อว่า เทศนาญาณ. พระญาณทั้งสองนั้น เป็นญาณที่เกิด (ภาย) ในพระทัยของ พระทศพลเท่านั้น บรรดาพระญาณทั้งสองนั้น เทศนาญาณ ควร (กำหนด) ถือเอาในที่นี้. ก็แล เทศนาญาณ นี้นั้น พึงทราบว่า ตราบใดที่โสดาปัตติผล ยังไม่เกิดแก่พระอัญญาโกณฑัญญเถระ พร้อมทั้งพรหม ๑๘ โกฏิ ตราบนั้นยังไม่ชื่อว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศ ต่อเมื่อ โสดาปัตติผลเกิดแล้ว (นั่นแล) จึงชื่อว่าทรงประกาศแล้ว.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ