เล่มที่ 27
ส่วนที่ 123
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 123 อ้างอิง: Book 27, Section 123 ประเภท: section
เนื้อหา
พระ: ดูก่อนภิกษุ สิ่งใดแลเป็นของไม่เที่ยง เธอควรละความ พอใจในสิ่งนั้นเสีย. ภิ. ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ทราบแล้ว ข้าแต่ พระสุคต ข้าพระองค์ทราบแล้ว. พระ: ดูก่อนภิกษุ ก็เธอรู้ซึ้งถึงอรรถแห่งคำที่เรากล่าวแล้ว อย่างย่อ โดยพิสดารได้อย่างไรเล่า. ภิ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และ วิญญาณ เป็นของไม่เที่ยง ข้าพระองค์ควรละความพอใจในสิ่งนั้น ๆ เสีย ข้าพระองค์รู้ซึ้งถึงอรรถแห่งพระดำรัสที่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสแล้วอย่างย่อ โดยพิสดารอย่างนี้แล. พระ: ดีแล้ว ๆ ภิกษุ เธอรู้ซึ้งถึงอรรถแห่งคำที่เรากล่าวแล้ว อย่างย่อ โดยพิสดารอย่างดีแล้ว ดูก่อนภิกษุ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ เป็นของไม่เที่ยง ควรละความพอใจในสิ่งนั้น ๆ เสีย เธอพึงทราบอรรถแห่งคำที่เรากล่าวแล้วอย่างย่อ โดยพิสดาร อย่างนี้เถิด ฯลฯ ก็ภิกษุรูปนั้นได้เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่ง ในจำนวน พระอรหันต์ทั้งหลาย. ใน อนิจจสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า ฉนฺโท ได้แก่ ความพอใจด้วยอำนาจตัณหา. ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นทุกข์ กรุงสาวัตถี ฯลฯ ภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้า พระผู้มี- พระภาคเจ้า ถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคเจ้า ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอ พระผู้มีพระภาคเจ้า โปรดประทานพระวโรกาส โปรดแสดง พระธรรมเทศนาโดยสังเขปแก่ข้าพระองค์ ที่ข้าพระองค์ได้สดับแล้ว ฯลฯ มีใจมั่นคงอยู่เถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ